ذكرى حياة
حامی صادقی
10 أبريل 2015–28 فبراير 2026
مكان الميلاد: نامشخص، مكان الوفاة: مدرسه شجره طیبه، میناب، هرمزگان
عنوان المرقد: گلزار شهدای رفسنجان، رفسنجان، استان کرمان، ایران، القسم ۳
حامی صادقی؛ تصویر منتشرشده در منابع معرفیشده در زندگینامه.
السيرة الذاتية
حامی صادقی؛ کودکی که یادش با مادر و مدرسه پیوند خورد
حامی صادقی، فرزند حمید صادقی و ندا صلحیزاده، در ۲۱ فروردین ۱۳۹۴ به دنیا آمد. زندگی کوتاه او در میان خانواده و سالهای دبستان گذشت؛ سالهایی که هنوز فرصت تجربهکردن، بازیکردن و شناختن دنیا بود. او در زمان شهادت، دانشآموز پایهٔ پنجم دبستان شجرهٔ طیبه در میناب بود. نام حامی پس از حمله به مدرسه شناخته شد، اما زندگی او پیش از آن روز نیز قصهای داشت: قصهٔ پسری در کنار پدر، مادر، خواهر و پدربزرگش که خاطرههایش اکنون از زبان همان نزدیکان روایت میشود.
مادر حامی، ندا صلحیزاده، آموزگار بود و در همان مدرسهای تدریس میکرد که پسرش در آن درس میخواند. این همزمانی، خانه و مدرسه را در زندگی حامی به یکدیگر نزدیک کرده بود. نیلا، خواهر او، نیز در جمع دانشآموزان آن مدرسه حضور داشت. بنابراین دبستان شجرهٔ طیبه برای این خانواده تنها یک نشانی آموزشی نبود؛ بخشی از زندگی روزانهٔ مادر و هر دو فرزند در آن میگذشت. حامی هنوز در دورهٔ آموزش ابتدایی بود و مسیر تحصیلی او در همان پایهٔ پنجم متوقف شد.
یکی از روشنترین روایتها دربارهٔ علایق حامی را پدربزرگش، حیدر صادقی، در گفتوگو با آسوشیتدپرس بیان کرده است. او گفته حامی فوتبال و دوچرخهسواری را دوست داشت. همین دو علاقه، یاد او را از قاب خبرهای تلخ بیرون میآورد و به دنیای کودکی برمیگرداند؛ دنیایی که در آن بازی و حرکت نیز جای خود را داشت.
از دوران کودکی حامی، یادگاری تصویری نیز بازنشر شده که در معرفی آن به دلتنگی او برای امام حسین(ع) اشاره شده است. این یادگار، در کنار گفتههای خانواده، گوشهای از احساس و دلبستگی او را نشان میدهد. صدای کودکی که از دلبستگیاش حرف میزند، پس از شهادتش معنایی اندوهبار پیدا کرده است؛ یادگاری از زمانی که حامی هنوز در کنار خانواده بود و زندگیاش در خانه و مدرسه جریان داشت.
صبح شنبه ۹ اسفند ۱۴۰۴، روز حامی نیز با رفتن به مدرسه آغاز شد. حیدر صادقی در گفتوگوی منتشرشده گفته است که آن صبح، حامی و نیلا را همراه مادرشان با خودرو به مدرسه رساند. قرار بود ساعت یک بعدازظهر دوباره به دنبالشان برود. این قرار ساده، بخشی از برنامهٔ یک روز معمولی بود؛ روزی که خانواده انتظار داشت پس از پایان کلاسها، بچهها و مادرشان به خانه برگردند. حمله به مدرسه، این برنامهٔ روزانه را برای همیشه ناتمام گذاشت.
آخرین رفتار شناختهشدهٔ حامی در مدرسه، در روایت خواهرش نیلا آمده است. نیلا در گفتوگوی تصویریِ منتشرشده از روز حادثه گفته حامی هنگام شنیدن صدای حمله در حیاط مدرسه بود و برای نجات مادرش به داخل ساختمان رفت. او شهادت برادرش را با ادامهٔ حمله پیوند داده است. در این روایت خانوادگی، نام حامی با تصمیم او برای رسیدن به مادر همراه میشود؛ خاطرهای که نیلا پس از از دست دادن مادر و برادر، برای دیگران بازگو کرد.
حامی و مادرش ندا در حملهٔ ۹ اسفند ۱۴۰۴ به دبستان شجرهٔ طیبهٔ میناب به شهادت رسیدند. در گزارشهای خبری، نام آن دو کنار یکدیگر آمده است: مادری آموزگار و فرزندی دانشآموز که هر دو آن روز در مدرسه حضور داشتند. نیلا از حادثه جان به در برد و روایت او به یکی از راههای شناخت آخرین ساعتهای زندگی مادر و برادرش تبدیل شد. نام حامی از آن پس در خبرها، تصاویر یادبود و خاطرات بازماندگان بازتاب یافت.
در ۱۳ اسفند ۱۴۰۴، مردم رفسنجان پیکر ندا صلحیزاده و حامی را بدرقه کردند. بنا بر گزارش تسنیم، مراسم از میدان ابراهیم به سوی میدان شهدا برگزار شد و سپس پیکرها به گلزار شهدای رفسنجان انتقال یافت. مادر و پسر در قطعهٔ ۳ این گلزار به خاک سپرده شدند. رفسنجان، در کنار میناب، به یکی از مکانهای مهم یادبود حامی تبدیل شد؛ میناب محل تحصیل و شهادتش بود و رفسنجان آرامگاه او و مادرش شد.
از حامی، روایت درسخواندن در کنار حضور مادر، علاقه به فوتبال و دوچرخهسواری، یادگار تصویری دوران کودکی و خاطرهٔ خواهر و پدربزرگش باقی مانده است. هر کدام از اینها بخشی متفاوت از زندگی او را روشن میکند. یاد او تنها در شرح روز شهادتش خلاصه نمیشود؛ در این جزئیات نیز ادامه دارد، در شناخت کودکی که فرصت بزرگشدن از او گرفته شد و خانوادهاش میکوشند نام و خاطرهاش را زنده نگه دارند.
منابع و روایتهای استفادهشده
گفتوگوی آسوشیتدپرس با حیدر صادقی، پدربزرگ حامی؛ علایق و رفتن به مدرسه، بازنشر یورونیوز فارسی
خبرگزاری تسنیم؛ گزارش تشییع و خاکسپاری ندا صلحیزاده و حامی در رفسنجان، ۱۳ اسفند ۱۴۰۴
یادبود ندا صلحیزاده و روایت خانوادگی حضور مادر و فرزندان در مدرسه
منبع : جمع اوری از سطح اینترنت و خانواده
خاطرة
نحن من العُلا وإلى العُلا نمضي، نحن من البحر وإلى البحر نمضي.
— مولانا
معلومات إضافية
- پایه تحصیلی
- پنجم ابتدایی
- محل تحصیل
- دبستان شجره طیبه، میناب
- حرفه
- دانشآموز
- علت شهادت
- حمله هوایی به مدرسه شجره طیبه در ۹ اسفند ۱۴۰۴


