
وقار حياة
ملیحه نعیمی
21 مارس 1987—28 فبراير 2026
مكان الميلاد: میناب، استان هرمزگان، مكان الوفاة: مدرسهٔ شجرهٔ طیبه، میناب، هرمزگان
عنوان المرقد: گلزار شهدای میناب، میناب، استان هرمزگان، القسم ۳۱، الصف ۱
نحن من العُلا وإلى العُلا نمضي،
نحن من البحر وإلى البحر نمضي.
نمایی از مدرسهٔ شجرهٔ طیبه در گزارش همشهری دربارهٔ ملیحه نعیمی
السيرة الذاتية
ملیحه نعیمی، آموزگار پایهٔ اول دبستان شجرهٔ طیبهٔ میناب، در ۱ فروردین ۱۳۶۶ به دنیا آمد. پدرش، غلام نعیمی، معلم بازنشسته است. او در گفتوگو با همشهری به یاد آورده که ملیحه از کودکی میخواست مثل پدرش معلم شود و سالهای کاریاش را پای تخته بگذراند. ملیحه بعدها هم آموزگار شد و هم مادر دو فرزند، پرنیا و آریا.
یکی از همکارانش در گفتوگو با تسنیم، ملیحه را دوستی نزدیک و هممحلهای به یاد میآورد. آنها هر سال برای بازگشایی مدرسه، کلاس را با هم تزئین میکردند. این خاطره از روزهایی مانده که ملیحه برای استقبال از دانشآموزان کلاساولی آماده میشد.
صبح ۹ اسفند ۱۴۰۴، ملیحه به پدرش تلفن زد و از او خواست مراقب فرزندانش باشد. به روایت پدرش، او پیش از حمله با خانوادههای شاگردانش هم تماس میگرفت و در مدرسه همراه تعدادی از کودکان به نمازخانه پناه برد. پدر همایون زینعلی، یکی از شاگردان کلاس اول، روایت کرده است که پیکر پسرش در آغوش خانم نعیمی پیدا شد. ملیحه در حمله به دبستان شجرهٔ طیبه جان باخت.
آرامگاه او در گلزار شهدای میناب، قطعهٔ ۳۱، ردیف اول است. پس از درگذشتش، پدر و فرزندانش تصمیم گرفتند کتابهای کتابخانهٔ او را برای اهدا به مدارس مناطق کمبرخوردار بستهبندی کنند. این تصمیم، یاد آموزگاری را زنده نگه میدارد که برای نخستین سال مدرسهٔ شاگردانش وقت میگذاشت.
منابع
معلومات إضافية
- حرفه
- آموزگار پایهٔ اول دبستان شجرهٔ طیبهٔ میناب
- علت شهادت
- حمله به دبستان شجرهٔ طیبهٔ میناب در ۹ اسفند ۱۴۰۴
شجرة العائلة
معلم بازنشسته. خاطرات کودکی ملیحه و علاقهٔ او به آموزگاری را در گفتوگو با همشهری روایت کرده است.
مادر ملیحه. همشهری در روایت خانواده از او با نام صفورا یاد کرده است.
همسر ملیحه. همشهری در روایت خانواده از او با نام احسان یاد کرده است.
دختر ملیحه. او و آریا در آمادهکردن کتابهای مادرشان برای اهدا به مدارس کمک کردند.
پسر ملیحه. خانواده کتابهای کتابخانهٔ مادرش را برای اهدا به مدارس مناطق کمبرخوردار آماده کردند.
برادر ملیحه که در روایت منتشرشده از روز حادثه از او یاد شده است.
