
فاطمه رهدار
6 يوليو 2015—28 فبراير 2026
مكان الميلاد: میناب، استان هرمزگان|مكان الوفاة: مدرسهٔ شجرهٔ طیبه، میناب، هرمزگان
عنوان المرقد: گلزار شهدای میناب، میناب، استان هرمزگان
تذكّرْ يومَ وصال الأحبّة،
تذكّرْ تلك الأيام، تذكّرها.
فاطمه رهدار؛ آرشیو یادبود میناب
شجرة العائلة
نام پدر در فهرست منتشرشدهٔ دانشآموزان جانباختهٔ میناب «عابد» آمده است.
معلومات إضافية
مكان الميلاد: میناب، استان هرمزگان|مكان الوفاة: مدرسهٔ شجرهٔ طیبه، میناب، هرمزگان
تاريخ الميلاد: 6 يوليو 2015|تاريخ الوفاة: 28 فبراير 2026
عنوان المرقد: گلزار شهدای میناب، میناب، استان هرمزگان
- پایهٔ تحصیلی
- پنجم دبستان
- محل تحصیل
- دبستان شجرهٔ طیبهٔ میناب، استان هرمزگان
- علت شهادت
- حمله به دبستان شجرهٔ طیبهٔ میناب در ۹ اسفند ۱۴۰۴
- اهداف و آرزوها
- آرزو داشت پزشک شود. مادرش هم از امید خانواده به پزشکشدن فاطمه و خدمت او به مردم گفته است.
- حقایق جالب
- تنها فرزند خانواده بود و به گفتهٔ یکی از نزدیکانش، هر روز حدود ۳۰ کیلومتر از بندرکلاهی تا مدرسه با سرویس میرفت.
- ویژگیهای شخصی
- یکی از نزدیکانش او را دانشآموزی درسخوان توصیف کرده است.
السيرة الذاتية
فاطمه رهدار، فرزند عابد و تنها فرزند خانواده، دانشآموز پایهٔ پنجم دبستان شجرهٔ طیبهٔ میناب در استان هرمزگان بود. در روایت یکی از نزدیکانش، تصویر روشنی از روزهای مدرسهٔ او مانده است. فاطمه هر روز با سرویس از روستای بندرکلاهی راهی میناب میشد و برای رسیدن به کلاس، مسیری حدود سی کیلومتر را طی میکرد. همان نزدیکش او را دانشآموزی درسخوان به یاد میآورد که برای سالهای بعد از مدرسه هم آرزویی روشن داشت.
فاطمه میخواست پزشک شود. مادرش هم در گفتوگویی که پس از شهادت دخترش منتشر شد، از امید خانواده به همان آینده گفت. دلشان میخواست فاطمه درسش را ادامه دهد، پزشک شود و به مردمش خدمت کند. در کنار نام و پایهٔ تحصیلی او که در یادنامهٔ دانشآموزان میناب ثبت شده، این آرزو چیزی از زندگیاش را به یادگار میگذارد که فهرستها بهتنهایی نمیتوانند نشان دهند؛ اینکه خودش برای بزرگتر شدن چه آیندهای در نظر داشت.
روز ۹ اسفند ۱۴۰۴، برابر با ۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، فاطمه در حمله به دبستان شجرهٔ طیبه جان باخت. مدرسهای که هر روز از بندرکلاهی به آن میرفت، جایی شد که تحصیلش در میانهٔ کلاس پنجم پایان یافت. پس از حادثه، نام او در فهرست دانشآموزان جانباخته منتشر شد و یادنامهٔ شهدای میناب نیز نامش را در کنار دیگر دانشآموزان پایهٔ پنجم ثبت کرد.
مادر فاطمه پس از فقدان تنها فرزندش گفت نیت کرده برای بچههای شهرش مدرسهای بسازد. او میخواست کودکان با درسخواندن در آن مدرسه یاد فاطمه را زنده نگه دارند. این تصمیم بخشی از روایت خانواده است؛ خانوادهای که پیشتر از آیندهٔ فاطمه و خدمت او به مردم حرف میزدند و حالا میخواستند به یادش برای درسخواندن کودکان دیگر کاری انجام دهند.
منابع
منبع : جمع اوری از سطح اینترنت و خانواده


