فریبرز اسماعیلی

Unvergessen

فریبرز اسماعیلی

1. Juli 19407. April 2020

فریبرز اسماعیلی

Unvergessen

فریبرز اسماعیلی

1. Juli 1940—7. April 2020

Nie stirbt, wessen Herz durch die Liebe zum Leben erwacht;

unser Fortbestehen steht im Buch der Welt geschrieben.

— Hafis
1 / 4

پرتره فریبرز اسماعیلی؛ آرشیو جام تخت جمشید، نشان منبع حفظ شده است. https://takhtejamshidcup.com/images/009637.jpg

Biografie

این روایت اول‌شخص، بازنویسی تحریریه بر اساس منابع عمومی است؛ نقل‌قول یا نوشته شخصی فریبرز اسماعیلی نیست.

از زمین چهارصد دستگاه تا تاج

نوجوانی فوتبالی من با محله چهارصد دستگاه تهران و زمین‌های محلی آن پیوند داشت. در جمع جوانانی مانند اصغر شرفی و برادران حبیبی بازی کردم و راه باشگاهی‌ام از رده‌های پایه به تاج رسید. در دوره‌ای وارد ترکیب بزرگسالان شدم که نسل تازه‌ای جای چهره‌های قدیمی‌تر را می‌گرفت. قهرمانی تاج در مسابقات تهران از خاطرات آن فصل‌ها بود و عکس‌های آرشیوی، حضورم در کنار هم‌تیمی‌های آن سال‌ها را ثبت کرده‌اند.

شعاع و سال‌های عقاب

پس از تاج، به شعاع رفتم و در کنار بازیکنانی مانند پرویز ابوطالب بازی کردم. نمایش‌های این تیم جوان، از جمله در مسابقه با کایرات آلماتی، در مطبوعات وقت بازتاب پیدا کرد. بعدها بخش مهمی از دوران بازی‌ام را در عقاب سپری کردم. در آرشیو فوتبال، نام من هم با گلزنی و هم با توان فنی و کار با توپ آمده است؛ ویژگی‌هایی که در یاد هم‌بازیانم پس از پایان دوران مسابقه نیز باقی ماندند.

المپیک توکیو و نقره بانکوک

با تیم ملی در المپیک توکیو ۱۹۶۴ حضور داشتم؛ بخشی از نخستین تجربه فوتبال ایران در آن صحنه جهانی. دو سال بعد، در بازی‌های آسیایی بانکوک به مدال نقره رسیدیم. کنفدراسیون فوتبال آسیا در پیام یادبود خود، چهارده بازی و چهار گل ملی مرا ثبت کرده است. این تجربه‌ها، کارنامه‌ام را از رقابت‌های محلی و باشگاهی به مسابقات بزرگ ملی پیوند دادند و در حافظه نسل هم‌دوره من ماندند.

روایت هم‌بازیان از یک پیشکسوت

در سال‌های پایانی با بیماری روبه‌رو بودم. پس از درگذشتم، فدراسیون فوتبال از اخلاق و توان فنی من یاد کرد و هم‌تیمی پیشینم علی جباری نیز در گفت‌وگویی، از تکنیک و روحیه‌ام سخن گفت. این توصیف‌ها، خاطرات کسانی است که مرا در زمین و بیرون از آن دیده بودند. میراث من در تاریخ تاج و عقاب، در تجربه المپیک و مدال آسیایی و در آرشیو عکس‌ها و گزارش‌های فوتبال ایران باقی مانده است؛ یادگاری برای نسلی که مسابقات آن سال‌ها را ندیده است.

از تیم محلی تا تجربهٔ ملی

منابع

مسیر من از زمین‌های محله چهارصد دستگاه به تاج و سپس شعاع و عقاب رسید. این جابه‌جایی‌ها، بخش‌های متفاوت دوران بازی من هستند؛ هم دوره رشد در جمع بازیکنان محلی و هم حضور در تیم‌های باشگاهی شناخته‌شده. در روایت هم‌بازیان، تکنیک و توان کار با توپ از ویژگی‌های بازی من به شمار آمده است.

المپیک توکیو و نقره بازی‌های آسیایی بانکوک، بخش ملی همین مسیرند. کنفدراسیون فوتبال آسیا در پیام رسمی‌اش چهارده بازی و چهار گل را ثبت کرده است. در سال‌های پس از مسابقه، خاطره این حضورها با عکس‌های آرشیوی و گفته‌های هم‌تیمی‌ها ادامه یافت. پیام فدراسیون و سخنان علی جباری پس از درگذشتم، منابعی برای شناخت جایگاه من میان نسل قدیمی فوتبال هستند؛ روایت‌هایی مشخص از کسانی که مرا می‌شناختند، نه ویژگی‌هایی که از روی حدس به زندگی‌ام افزوده شوند.

منابع و دقت تاریخی

AFC: آمار ملی، المپیک و مدال نقره
تهران‌تایمز/PersianLeague: باشگاه‌ها و گزارش درگذشت
آرشیو جام تخت جمشید: چهارصد دستگاه، تاج، شعاع و تصاویر تاریخی
روزنامه ابرار، ۲۰ فروردین ۱۳۹۹: پیام فدراسیون و سخنان علی جباری
National Football Teams: تاریخ تولد

محل تولد در منابع یکسان نیست و فیلد آن خالی مانده است. تصاویر از آرشیو جام تخت جمشید با نشان منبع حفظ‌شده انتخاب شده‌اند.

منابع فیلدهای سفارشی

دستاوردهای ملی
مشاهده منبع 1

مهارت و مسیر رشد
AFC: آمار ملی، المپیک و مدال نقره · تهران‌تایمز/PersianLeague: باشگاه‌ها و گزارش درگذشت · آرشیو جام تخت جمشید: چهارصد دستگاه، تاج، شعاع و تصاویر تاریخی · روزنامه ابرار، ۲۰ فروردین ۱۳۹۹: پیام فدراسیون و سخنان علی جباری

Gedenkseite für فریبرز اسماعیلی | QR LIFE