
Unvergessen
منصور پورحیدری
26. Januar 1946—4. November 2016
Geburtsort: تهران، ایران, Sterbeort: بیمارستان ایرانمهر، تهران، ایران
Adresse der Ruhestätte: قطعه نامآوران, بهشت زهرا، تهران
Siehst du meine Bahre, so rufe nicht „Abschied, Abschied“;
für mich ist jene Stunde Vereinigung und Wiedersehen.
لبخند منصور پورحیدری؛ حامد ملکپور، تسنیم، CC BY 4.0. منبع عکس در انتهای زندگینامه.
Biografie
این روایت اولشخص، بازنویسی تحریریه بر پایه منابع عمومی است؛ نقلقول یا نوشته شخصی منصور پورحیدری نیست.
زندگی در کنار فوتبال
مسیر ورزشی من از دارایی آغاز شد و در دفاع راست ادامه پیدا کرد؛ جایی که باید هم مراقب دروازه خودی میبودم و هم برای حرکت تیم به جلو فرصت میساختم. پیوستن به تاج، باشگاهی که بعدها استقلال نام گرفت، فصل تعیینکننده زندگی ورزشیام شد. سالهای بازی در این تیم مرا به یکی از بزرگترین تجربههای فوتبال باشگاهی ایران رساند: قهرمانی آسیا در سال ۱۹۷۰. آن جام، بخشی از تاریخ باشگاهی شد که سالهای بسیار دیگری از عمر حرفهایام را نیز در کنارش گذراندم.
با پایان دوران بازی، رابطهام با فوتبال قطع نشد. کار با جوانان و حضور در کادر فنی، راه تازهای پیش پایم گذاشت. تجربه زمین مسابقه این بار باید به تصمیمهای کنار زمین تبدیل میشد؛ انتخاب بازیکن، آمادهسازی تیم و هدایت مجموعهای که هوادارانش برای هر مسابقه انتظار داشتند. در دورههای مختلف هدایت استقلال را به عهده گرفتم و در میان تغییرات فوتبال ایران، بارها به نیمکت این تیم برگشتم. مسیرم تنها به یک باشگاه محدود نبود و در تیمهایی مانند فجر سپاسی نیز کار کردم.
دو قهرمانی، در دو نقش
سال ۱۹۹۱ بار دیگر قهرمانی آسیا را تجربه کردم، اما این بار به عنوان سرمربی استقلال. فاصله میان آن مدافعِ قهرمان و مربیِ قهرمان، با سالها بازی، یادگیری و کار پر شده بود. پیوند این دو موفقیت، یکی از مشخصههای ماندگار کارنامه من شد: حضور در قهرمانی باشگاه در آسیا هم با پیراهن بازیکن و هم از روی نیمکت مربیگری. قهرمانی و نایبقهرمانیهای داخلی و آسیایی نیز به این مسیر اضافه شدند و نامم را برای نسلهای مختلف هواداران آشنا نگه داشتند.
تجربه هدایت تیم ملی، مسئولیتی فراتر از رقابت باشگاهی بود. در بازیهای آسیایی بانکوک ۱۹۹۸، تیم ایران با هدایت من به مدال طلا رسید. این موفقیت در کنار افتخارات استقلال، بخش مهمی از کارنامهام را ساخت. بانکوک برای من فقط نام یک شهر نبود؛ محل ثبت فصلی از فوتبال ملی ایران بود که با قهرمانی به پایان رسید. پیش از آن نیز فوتبال آسیا در دوران بازی و مربیگری، صحنه مهمترین تجربههای ورزشیام شده بود.
خانواده و سالهای همراهی
در زندگی خانوادگی نیز ورزش حضور داشت. همسرم، فریده شجاعی، از چهرههای ورزش زنان و بازیکن پیشین بسکتبال بود. فرزندانم علی و عسل نام دارند و عسل نیز مسیر بسکتبال را دنبال کرد. این پیوند خانوادگی با ورزش، وجه دیگری از زندگی من است که در روایتهای عمومی خانواده بازتاب پیدا کرده است. درباره جزئیات منتشرنشده زندگی خصوصیام، این یادبود ادعایی نمیکند و تنها به اطلاعات قابل بررسی تکیه دارد.
در سالهای پایانی، با عنوانهایی مانند مدیر فنی، سرپرست و عضو هیئتمدیره همچنان کنار استقلال بودم. هواداران بسیاری مرا «پدر استقلال» صدا میزدند؛ عنوانی که نشان میدهد ارتباطم با باشگاه برای آنان فراتر از نتیجه یک مسابقه بود. بیماری، آخرین فصل زندگیام را دشوار کرد، اما روایت حرفهای من در همان روزها خلاصه نمیشود. از دفاع راست تا مربیگری و سرپرستی، آنچه از من باقی ماند حضور در چند دوره از تاریخ فوتبال ایران و خاطره دو قهرمانی آسیایی با یک باشگاه در دو نقش متفاوت است.
از تجربهٔ بازی تا ساختن تیم
مسیرم در استقلال به یک مسئولیت محدود نماند. در دورههای مختلف بازیکن، سرمربی، مدیر فنی و سرپرست بودم؛ بنابراین کارنامهام هم درون زمین را در بر میگیرد و هم سالهای کار کنار بازیکنان و کادر فنی را. قهرمانی آسیایی در مقام بازیکن و سپس سرمربی، دو تجربه متفاوت در همین مسیر بودند. میان این دو موفقیت، نقش من تغییر کرد اما ارتباطم با باشگاه ادامه یافت.
در تیم ملی نیز تجربهای مستقل از کار باشگاهی داشتم و در بانکوک، همراه ایران به طلای بازیهای آسیایی رسیدم. در نتیجه، برای مرور فعالیت من باید هم تاریخ استقلال را دید و هم بخشی از تاریخ تیم ملی را. لقب «پدر استقلال» در گزارشهای یادبود، توصیفی از همین پیوند طولانی و حضور در مسئولیتهای گوناگون است؛ عنوانی که هواداران و جامعه فوتبال با آن از من یاد کردهاند.
منابع و مطالعه بیشتر
خبرگزاری تسنیم: زندگینامه و مسیر بازی و مربیگری
پرستیوی: کارنامه و سالهای پایانی
تهرانتایمز، بازنشر PersianLeague: قهرمانی بانکوک و یادبود
ایران اینترنشنال: معرفی فریده شجاعی
روزنامه هفت صبح: گفتوگو با عسل پورحیدری
ایرانوایر: استقلال به سوگ پدر نشست
منبع محل آرامگاه: گزارش خاکسپاری در قطعه نامآوران بهشت زهرا.
اعتبار تصاویر: پرتره، حامد ملکپور / خبرگزاری تسنیم؛ کاور نیمکت، محمد دلکش / خبرگزاری تسنیم. مجوز هر دو: CC BY 4.0. مشخصات پرتره؛ مشخصات کاور؛ متن مجوز.
منابع فیلدهای سفارشی
قلههای افتخار
مشاهده منبع 1
مهارت، نقش و میراث
مشاهده منبع 1 · مشاهده منبع 2
