
Always remembered
نادر دستنشان
November 29, 1959—April 16, 2021
Place of birth: قائمشهر، مازندران، ایران, Place of death: بیمارستان رازی، قائمشهر، ایران
Resting place address: آرامگاه سید ملال، قائمشهر، مازندران
It takes the sun long years to turn a common stone
into a ruby of Badakhshan or an agate of Yemen.
دستنشان در اسفند ۱۳۹۷؛ پویا بازرگرد/مهر، CC BY 4.0. https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Nader_Dastneshan_1.jpg
Biography
این روایت اولشخص بازنویسی تحریریه از منابع عمومی است؛ نقلقول یا نوشته شخصی نادر دستنشان نیست.
نامی گرهخورده با نساجی
مسیر فوتبالی من از قائمشهر و پیراهن نساجی معنا گرفت. سالهای بازیام را در این باشگاه گذراندم و نامم در حافظه هواداران فوتبال مازندران ماند. هافبک بودم و شوتهای از راه دورم از ویژگیهایی بود که دوستداران تیم به یاد میآورند. سالها بعد، وقتی از دوران من حرف میزدند، وفاداری به نساجی را در کنار نقش ورزشیام قرار میدادند؛ پیوندی که پس از پایان بازی نیز از میان نرفت.
زندگی در کنار خط
با پایان دوران بازی، فوتبال را از نیمکت دنبال کردم. مسیر مربیگری مرا به شهرها و باشگاههای گوناگون برد؛ از نساجی و تیمهای شمال تا مس کرمان، نفت تهران، صنعت نفت آبادان، ابومسلم، پگاه گیلان و ملوان. تجربه کار در رقابتهای دسته اول، بخش برجسته کارنامهام شد. در گزارشهای ورزشی از من بهعنوان مربیای یاد کردند که رساندن تیمها به سطح بالاتر را خوب میشناخت. کار من با یک باشگاه و یک فصل تعریف نمیشد؛ تیمسازی در شرایط متفاوت، رشته مشترک این سالها بود.
شهرهایی که بخشی از خاطره شدند
کرمان، آبادان، تهران، رشت، انزلی و شهرهای مازندران، هر کدام بخشی از مسیر کاری من بودند. حضور در استیلآذین، شهرداری بندرعباس، سپیدرود و دیگر تیمها، مرا به هواداران تازهای پیوند داد. این جابهجاییها، کارنامهام را به تجربهای گسترده در فوتبال باشگاهی ایران تبدیل کرد. در ماههای آخر هدایت رایکای بابل را بر عهده داشتم؛ تیمی از همان منطقهای که فوتبال من از آن آغاز شده بود.
خاطرهای که در سکوها ماند
ابتلا به کووید۱۹، آخرین روزهایم را به بیمارستان رازی قائمشهر کشاند. خبر درگذشتم را باشگاه نساجی نیز تأیید کرد و چهرههای فوتبال از جمله علی دایی به خانوادهام تسلیت گفتند. در پیام استاندار مازندران، از اخلاق ورزشی و نقش من در فوتبال این استان یاد شد. میراث من در خاطره هواداران نساجی و تجربه تیمهایی است که در دوران بازی و مربیگری همراهشان بودم؛ مسیری از زمین قائمشهر تا نیمکت باشگاههای سراسر کشور.
منابع
بازنشر تهران تایمز، یادنامهٔ ورزشی نادر دستنشاننقشهای از شهرهای فوتبال
مسیر مربیگری من به یک شهر محدود نماند. از مازندران به تیمهایی در کرمان، تهران، آبادان و گیلان رفتم و در باشگاههایی مانند مس، استیلآذین، نفت، صنعت نفت، پگاه، ملوان و سپیدرود کار کردم. هر یک از این نامها بخشی از دورههای متفاوت فعالیت من هستند؛ کارنامهای که در سالهای پایانی به رایکای بابل رسید.
با وجود این رفتوآمدها، نام نساجی و پیراهن شماره هفت جای ویژهای در یادبودم پیدا کرد. باشگاه پس از درگذشتم این شماره را بایگانی کرد؛ حرکتی نمادین برای حفظ یاد بازیکنی که با تاریخ آن پیوند داشت. در گزارشهای یادبود، آرزوی رساندن نساجی به لیگ برتر نیز از من نقل شده است. این خواسته را باید به همان روایت منتشرشده نسبت داد و از افزودن آرزوها یا احساسات بیاننشده به آن پرهیز کرد.
منابع و یادداشت تحریریه
یورونیوز: مسیر مربیگری، رایکا و واکنش جامعه فوتبال
ایرانوایر: تأیید باشگاه نساجی و تیمهای دوران مربیگری
بازنشر گزارش ایرنا و پیام استانداری مازندران
بازنشر ورزش سه: یادبود و ویژگیهای دوران بازی
تاریخ تولد در منابع عمومی متناقض است؛ از ثبت تاریخ قطعی خودداری شده است. اطلاعات نام والدین، همسر و فرزندان بدون سند معتبر درج نشدهاند.
اعتبار تصاویر: عکس اسفند ۱۳۹۷، پویا بازرگرد/مهر؛ تصویر ۱۳۹۵، حسین ظهرهوند/تسنیم؛ تصویر فروردین ۱۳۹۸، مهدی مهراننژاد/تسنیم. مجوز CC BY 4.0. شناسنامه و منابع تصاویر.
منابع فیلدهای سفارشی
باشگاهها و نقش حرفهای
مشاهده منبع 1 · مشاهده منبع 2
میراث و یادگار شماره ۷
مشاهده منبع 1
