
Always remembered
امیرعلی بوستانی
January 20, 2016—February 28, 2026
Place of death: مدرسه شجره طیبه، میناب، استان هرمزگان
Resting place address: آرامستان شهر مصیری؛ نام قطعه دقیق نامشخص, شهر مصیری، شهرستان رستم، استان فارس
I shall not die from now on, for I live on,
for I have scattered the seeds of the word.
Biography
امیرعلی بوستانی در ۳۰ دیماه ۱۳۹۴ به دنیا آمد و در خانوادهای اهل نورآباد ممسنیِ استان فارس بزرگ شد. پدرش محسن بوستانی بهدلیل شرایط کاری در میناب زندگی میکرد و امیرعلی همراه خانواده و برادر کوچکترش، امیرمحمد، در همین شهر روزهای کودکی را میگذراند. از زادگاه دقیق و جزئیات نخستین سالهای زندگی او اطلاعات بیشتری در منابع معتبر منتشر نشده است؛ با این حال، خاطرات پدر و مادرش از خانهای گرم و دو برادر بسیار نزدیک به هم حکایت میکند. آنها هر روز کنار هم راهی مدرسه میشدند و بخش مهمی از دنیای کودکانهشان با درس، بازی و همراهی یکدیگر میگذشت.
امیرعلی دانشآموز پایه چهارم دبستان شجره طیبه میناب بود. پدرش از علاقه فراوان هر دو پسر به فوتبال گفته است؛ توپ و بازی در زندگی روزمرهشان جای ویژهای داشت. امیرعلی افزون بر فوتبال، به شعرهای حماسی علاقه نشان میداد. او و برادرش در خانوادهای آشنا با آیینهای مذهبی پرورش یافتند؛ پدرشان سالها در برگزاری مراسم مذهبی همکاری میکرد و بچهها نیز در این جمعها حضور داشتند. به گفته والدین، شنیدن و آموختن آیات قرآن برایشان دلنشین بود و شبها با تلاوت سوره واقعه به خواب میرفتند.
صبح شنبه ۹ اسفند ۱۴۰۴، پدر مانند روزهای دیگر امیرعلی و امیرمحمد را آماده مدرسه کرد. به روایت او، امیرعلی با وجود آنکه مادر برایش خوراکی گذاشته بود، گفت روزه است و چیزی نخواهد خورد. هنگام پیادهشدن از خودرو نیز از پدر خواست آن روز زودتر دنبالش بیاید. این گفتوگوی کوتاه، آخرین بدرقهای شد که محسن بوستانی از فرزندانش به یاد دارد. پدر بعدتر گفت وقتی کیف امیرعلی را یافتند، آب و خوراکی آن دستنخورده مانده بود؛ خاطرهای که برای خانواده معنایی عمیق پیدا کرد.
حدود ساعت یازده همان روز، مدرسه شجره طیبه میناب هدف حمله قرار گرفت. پدر و مادر با شنیدن خبر خود را به مدرسه رساندند و ساعتهای دشواری را در جستوجوی فرزندان گذراندند. پیکر امیرمحمد زودتر پیدا شد، اما خانواده برای یافتن امیرعلی چند روز دیگر چشمانتظار ماند. هر دو برادر در این حادثه جان باختند و سپس در شهر مصیریِ شهرستان رستم، استان فارس، به خاک سپرده شدند. روایت این دو برادر، یادآور زندگی و رویاهای کودکانی است که فرصت بزرگشدن از آنان گرفته شد.
از آرزوهای مشخص امیرعلی برای آینده، شغل دلخواه یا برنامههای بلندمدتش گزارش مستند مستقلی در دست نیست. آنچه از روایت خانواده بر جای مانده، پسری دهساله است که فوتبال را دوست داشت، شعر حماسی میشنید، به یادگیری قرآن علاقه داشت و میخواست پس از یک روز مدرسه دوباره کنار خانواده باشد. امروز یاد او در کنار نام امیرمحمد بوستانی، در خاطرات پدر و مادر و همکلاسیهایشان زنده مانده است.
منبع : جمع آوری از سطح اینترنت و خانواده (گفتوگوی محسن بوستانی و مادر شهیدان در مجموعه مستند «جنایت جنگی در میناب»، گزارشهای تسنیم و پانا؛ تاریخ تولد از فهرست اسامی منتشرشده)