حسین منزوی

Always remembered

حسین منزوی

September 23, 1946May 5, 2004

Place of birth: زنجان، ایران, Place of death: تهران، ایران

Resting place address: گورستان پایین زنجان, زنجان، ایران

حسین منزوی

حسین منزوی

September 23, 1946—May 5, 2004

Place of birth: زنجان، ایران|Place of death: تهران، ایران

Resting place address: گورستان پایین زنجان, زنجان، ایران

Never dies the one whose heart was brought to life by love;

our permanence is written in the ledger of the world.

— Hafez
1 / 2

حسین منزوی؛ پدیدآورنده معرفی‌شده: Shaeran javan — Wikimedia Commons، File:Monzavi hosein.jpg — مجوز CC BY-SA 4.0؛ بدون ویرایش؛ نسخه در دسترس ۲۰۰×۲۶۰ پیکسل است.

زندگی‌نامه

حسین منزوی در زنجان و در خانواده‌ای آشنا با آموزش و ادبیات بزرگ شد. پدرش محمد منزوی معلم بود و قصه‌گویی‌های مادر نیز در خاطرات کودکی او جای داشت. انجمن‌های ادبی زنجان به نخستین تجربه‌های شاعری‌اش میدان دادند؛ سپس برای تحصیل به دانشگاه تهران رفت و با محافل ادبی پایتخت آشنا شد.

انتشار «حنجره زخمی تغزل» در سال ۱۳۵۰ نام او را بر سر زبان‌ها انداخت و برایش جایزه شعر فروغ را به همراه آورد. منزوی در غزل، واژگان و تجربه‌های انسان امروز را وارد ساختاری کهن کرد. در کنار شعر، برای رادیو برنامه می‌نوشت و با صفحات ادبی مطبوعات همکاری داشت.

کار منزوی تنها به انتشار دفتر شعر محدود نبود. در گروه «ادب امروز» رادیو، در کنار نادر نادرپور، فرصت یافت با شکل دیگری از ارتباط با مخاطب آشنا شود. برنامه‌هایی مانند «یک شعر و یک شاعر» و «آینه و ترازو» و همکاری با مجله‌های رودکی و سروش، نشان می‌دهند که معرفی شعر دیگران هم بخشی از زندگی حرفه‌ای او بود. بعدها در مطبوعات زنجان به بازخوانی و نقد شعر پرداخت.

در کارنامه‌اش، هم آفرینش ادبی دیده می‌شود و هم تأمل درباره شعر. «این ترک پارسی‌گوی» به بررسی شعر شهریار اختصاص دارد و برگردان نیماییِ «حیدربابایه سلام» تجربه‌ای در پیوند دو زبان است. انتخاب واژه‌های تازه در غزل و پرداختن به عشق و مسائل اجتماعی، سبب شده است آثار او در بحث تحول غزل معاصر جایگاهی مشخص داشته باشند.

منزوی از ازدواجش دختری به نام غزل داشت. درباره برخی جزئیات زندگی و مدرک تحصیلی او، گزارش‌ها یکسان نیستند؛ بنابراین زندگی ادبی‌اش را باید از اطلاعات تأییدنشده جدا نگه داشت. یاد او بیش از هر عنوان ستایش‌آمیز، با شعرهایی باقی مانده است که مخاطب امروز می‌تواند در آن‌ها زبان و تجربه زمانه خود را پیدا کند.

دفترهایی چون «از شوکران و شکر» و «با عشق در حوالی فاجعه» مسیر پختگی او را نشان می‌دهند. او در قالب‌های نیمایی و سپید و نیز ترانه و شعر ترکی هم فعالیت کرد. سال‌های پایانی زندگی‌اش با بازگشت به زنجان گذشت. در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۳ در تهران درگذشت و در زادگاهش، کنار مزار پدر، به خاک سپرده شد.

منابع بررسی‌شده

بانک پژوهشی گل‌ها؛ زندگی و آثار

شهرکتاب؛ زندگی، پدر و تحصیلات

تسنیم؛ روایت درگذشت و خانواده

توانا؛ زندگی و آثار

زندگی و آثار

Place of birth: زنجان، ایران|Place of death: تهران، ایران

Born: September 23, 1946|Died: May 5, 2004

Resting place address: گورستان پایین زنجان, زنجان، ایران

مشخصات اصلی
حسین منزوی؛ شاعر، غزل‌سرا، ترانه‌سرا و مترجم ایرانی. تولد: ۱ مهر ۱۳۲۵ در زنجان (۲۳ سپتامبر ۱۹۴۶). درگذشت: ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۳ در تهران (۵ مه ۲۰۰۴). سن هنگام فوت: ۵۷ سال. آرامگاه: گورستان پایین زنجان، کنار مزار پدر.
تحصیلات و کار حرفه‌ای
تحصیل در زنجان؛ ورود به رشته ادبیات دانشگاه تهران در ۱۳۴۴ و سپس تجربه تحصیل جامعه‌شناسی. درباره پایان تحصیل اختلاف گزارش وجود دارد: شهرکتاب از کارشناسی ادبیات در ۱۳۵۸ یاد می‌کند و برخی زندگی‌نامه‌ها تحصیل را ناتمام می‌دانند؛ مدرک قطعی در این صفحه ادعا نشده است. فعالیت حرفه‌ای: شعر، ترانه، نقد و برنامه‌نویسی ادبی برای رادیو.
آثار شاخص
حنجره زخمی تغزل (۱۳۵۰): نخستین دفتر؛ صفرخان (۱۳۵۸): شعر بلند؛ با عشق در حوالی فاجعه (۱۳۷۱): غزل؛ این ترک پارسی‌گوی (۱۳۷۲): بررسی شعر شهریار؛ از شوکران و شکر (۱۳۷۳): غزل؛ با سیاوش از آتش (۱۳۷۵): مجموعه شعر؛ از کهربا و کافور (۱۳۷۶): مجموعه شعر؛ به همین سادگی (۱۳۷۸): شعر سپید. منبع کتاب‌شناسی: زندگی‌نامه ایران‌پدیا و بانک گل‌ها.
دستاورد و مهارت‌ها
انتشار حنجره زخمی تغزل و دریافت جایزه شعر فروغ در آغاز دهه ۱۳۵۰، نقطه عطف کارنامه او بود. نوآوری زبانی در غزل، سرایش در قالب‌های گوناگون، ترانه‌سرایی، نقد شعر و ترجمه منظوم از مهارت‌های مستند اوست. عنوان‌های ستایش‌آمیز ادبی در این صفحه جایزه رسمی محسوب نشده‌اند.
مکان‌های مرتبط
زنجان: کودکی، انجمن‌های ادبی و سال‌های پایانی؛ تهران: دانشگاه، رادیو و مطبوعات. سفر یا اقامت را بدون شاهد، علاقه شخصی معرفی نکرده‌ایم.
یادگارهای کمتر شناخته‌شده
بررسی شعر شهریار موضوع کتاب این ترک پارسی‌گوی است. منزوی حیدربابایه سلام را در قالب نیمایی به فارسی برگرداند. کار او در رادیو، نویسندگی و اجرای برنامه‌های ادبی را نیز در بر می‌گرفت.
خلاصه سریع
نام: حسین منزوی | تولد: ۱ مهر ۱۳۲۵ | فوت: ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۳ | سن: ۵۷ | ملیت: ایرانی | زادگاه: زنجان | حرفه: شاعر | فرزند شناخته‌شده: غزل منزوی | اثر شاخص: حنجره زخمی تغزل | دلیل شهرت: نوسازی زبان غزل.
Family tree
محمد منزویFather

معلم؛ منبع: شهرکتاب، «آیا می‌شناسیمش؟»

غزل منزویDaughter

نسبت در گزارش تسنیم درباره درگذشت شاعر آمده است

حسن منزویBrother

نسبت در گزارش تسنیم، ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۴ تأیید شده است

Create a memorial page
Memorial for حسین منزوی | QR LIFE