ایرج سلیمانی

Always remembered

ایرج سلیمانی

December 15, 1946February 23, 2009

Place of death: کرج، ایران

Resting place address: آرامستان امامزاده طاهر، کرج

ایرج سلیمانی

Always remembered

ایرج سلیمانی

December 15, 1946—February 23, 2009

Place of death: کرج، ایران

Resting place address: آرامستان امامزاده طاهر، کرج

I shall not die from now on, for I live on,

for I have scattered the seeds of the word.

— Ferdowsi
1 / 4

جلد نشریه دنیای ورزش، مرداد ۱۳۵۱؛ بازتاب گلزنی سلیمانی به ناسیونال اروگوئه. آرشیو جام تخت جمشید.

Biography

این روایت اول‌شخص، بازنویسی تحریریه بر پایه منابع عمومی است؛ نقل‌قول یا نوشته شخصی ایرج سلیمانی نیست.

از زمین‌های خوزستان

فوتبال من در خوزستان شکل گرفت؛ در مدرسه و تیم‌های محلی بازی کردم و با شاهین مسجدسلیمان و فوتبال اهواز پیش رفتم. در خاطرات منتشرشده‌ام، نقش خانواده و مربیان در این مسیر دیده می‌شود. راهی که از مسابقات آموزشگاهی و باشگاهی جنوب آغاز شد، سرانجام مرا به فوتبال تهران رساند. پیوند من با خوزستان، حتی پس از سال‌های بازی در پایتخت، بخشی از روایت ورزشی‌ام باقی ماند.

پیراهن سرخ و یک شهرآورد ماندگار

در آغاز دهه پنجاه به پرسپولیس پیوستم و همراه آن تیم، قهرمانی باشگاه‌های ایران را تجربه کردم. در میان خاطره‌های آن دوره، شهرآورد شهریور ۱۳۵۲ جایگاهی ویژه دارد؛ مسابقه‌ای که با نتیجه شش بر صفر به پایان رسید و دو گل آن به نام من ثبت شد. در آن روز، کنار همایون بهزادی و حسین کلانی از گلزنان پرسپولیس بودم. این نتیجه در حافظه هواداران ماند و نام من نیز با یکی از شناخته‌شده‌ترین بازی‌های تاریخ باشگاه گره خورد. گزارش رسمی پرسپولیس هنگام درگذشتم، به همین سهم در آن مسابقه اشاره کرد.

از گلزنی تا آموزش فوتبال

خاطره‌های من تنها به شهرآورد محدود نبود؛ در دیدارهای دوستانه برابر چلسی و ناسیونال اروگوئه نیز گل زدم. پس از پرسپولیس به شهباز رفتم و در کنار بازی، کار مربیگری را آغاز کردم. بعدها در هدایت تیم منتخب لرستان نیز فعالیت داشتم. مسیرم به این ترتیب از نقش هافبک و بازیکن هجومی، به کار در کنار زمین و انتقال تجربه رسید. گزارش‌های تاریخی باشگاه‌ها، این بخش از زندگی ورزشی مرا در کنار افتخارات دوران بازی ثبت کرده‌اند.

یادی که میان هم‌نسلان ماند

سال‌های پایانی زندگی‌ام در کرج به پایان رسید. باشگاه پرسپولیس در خبر رسمی همان روز، درگذشتم را به خانواده، پیشکسوتان و هواداران تسلیت گفت. پس از آن نیز کانون پیشکسوتان و دوستداران ورزش خوزستان برای سالگردم در امامزاده طاهر کرج فراخوان داد و از اخلاق نیک من یاد کرد. امروز عکس‌های قدیمی، گزارش مسابقات و یاد هم‌بازیان، راهی برای شناختن کارنامه من هستند؛ کارنامه‌ای که از فوتبال خوزستان آغاز شد و به خاطرات جمعی هواداران پرسپولیس پیوست.

منابع

پیش از تهران، در فوتبال آموزشگاهی و باشگاهی خوزستان تجربه اندوختم. در خاطرات منتشرشده، از دبستان فارابی، شاهین مسجدسلیمان و نقش مربیان و خانواده یاد کرده‌ام. این دوره‌ها مقدمه راه‌یافتنم به جمع بازیکنان پرسپولیس بودند؛ مسیری که از تیم‌های محلی و منتخب شهر و استان عبور کرد.

پس از سال‌های بازی، مسئولیت در شهباز و منتخب لرستان بخش تازه‌ای از کارنامه‌ام شد. در آرشیو جام تخت جمشید، حضور منتخب لرستان در تورنمنت آقاخان داکا نیز در شمار تجربه‌های مربیگری من آمده است. از این رو، برای شناخت زندگی ورزشی‌ام باید هم گل‌های ماندگار را دید و هم دوره کار با تیم‌ها را؛ دوره‌ای که تجربه مسابقه را به مسئولیت فنی و همراهی نسل بعد تبدیل کرد.

منابع و توضیح اختلاف‌ها

نسخه بایگانی‌شده گزارش رسمی باشگاه پرسپولیس، ۵ اسفند ۱۳۸۷
آرشیو جام تخت جمشید: زندگی، خاطرات و تصاویر
آرشیو جام تخت جمشید: افتخارات و مربیگری
رادیو فردا: گلزنان شهرآورد تاریخی
دعوتنامه عمومی کانون پیشکسوتان ورزش خوزستان برای سالگرد

درباره زادگاه در منابع مسجدسلیمان و آغاجاری آمده است؛ فیلد زادگاه تا رفع اختلاف خالی است. تاریخ فوت مطابق خبر رسمی هم‌زمان باشگاه، ۵ اسفند ثبت شده؛ تاریخ ۸ اسفند در برخی منابع ثانویه با آن سازگار نیست. آمار مجموع گل‌ها و سال دقیق مربیگری امید به علت اختلاف منابع درج نشده. منبع تصاویر، آرشیو جام تخت جمشید است. نسخه‌های جدید برای حذف آدرس سایت با ابزار ویرایش تصویر پردازش شده‌اند؛ اصل آرشیوی منابع در پیوندهای بالا در دسترس است.

منابع فیلدهای سفارشی

افتخارات و مسابقات ماندگار
مشاهده منبع 1

مربیگری و مکان‌های مرتبط
مشاهده منبع 1

Memorial for ایرج سلیمانی | QR LIFE