مهدی اخوان ثالث

Always remembered

مهدی اخوان ثالث

March 1, 1928August 26, 1990

Place of birth: مشهد، ایران, Place of death: تهران، ایران

Resting place address: مجموعه آرامگاه فردوسی, توس، مشهد، ایران

Always remembered

مهدی اخوان ثالث

مهدی اخوان ثالث

March 1, 1928—August 26, 1990

Place of birth: مشهد، ایران, Place of death: تهران، ایران

Resting place address: مجموعه آرامگاه فردوسی, توس، مشهد، ایران

When you pass by my grave, ask for its blessing,

for it shall become a shrine for the free spirits of the world.

— Hafez

مهدی اخوان ثالث؛ عکس تاریخی 1 — منبع: آرشیو آرت‌باکس، artebox.org/sales-02/

Voice message

0:00 / 0:00

زندگی‌نامه

مهدی اخوان ثالث در مشهد به دنیا آمد و همان‌جا نخستین تجربه‌هایش را از موسیقی و شعر به دست آورد. سال‌ها بعد، وقتی «زمستان» او به دست خوانندگان رسید، سرمای یک شب و دشواری یک سلام ساده به تصویری از تنهایی و بی‌اعتمادی بدل شد. راه رسیدن به آن شعر از هنرستان مشهد، انجمن‌های ادبی خراسان، کلاس‌های درس تهران و تجربهٔ زندان می‌گذشت. اخوان، که با نام «م. امید» شعر می‌نوشت، از زبان آشنای شعر کهن برای گفتن از روزگاری تازه بهره گرفت.

کودکی در مشهد، هنرستان و شوق موسیقی

پدرش، علی اخوان ثالث، اهل فهرج یزد و عطار بود و مادرش، مریم، از خراسان می‌آمد. مهدی دورهٔ ابتدایی را در مشهد گذراند و بعد وارد هنرستان فنی این شهر شد. ایرانیکا رشتهٔ او را جوشکاری و زندگی‌نامهٔ منتشرشده در وبگاه شاعر آن را آهنگری معرفی می‌کند. او در سال ۱۳۲۶ دورهٔ هنرستان را به پایان رساند. موسیقی یکی از علاقه‌های سال‌های جوانی‌اش بود. به روایت ایرانیکا، مدتی دور از چشم پدر تار می‌آموخت.

دربارهٔ زادروز او اختلاف هست. ایرانیکا اسفند ۱۳۰۶ را ثبت کرده و نشریهٔ پیک روز دهم همان ماه را آورده است. ماهنامهٔ ارژنگ ۱۰ اسفند ۱۳۰۷ را نوشته و وبگاه شاعر نیز سال ۱۳۰۷ را ذکر کرده است.

از شعرخوانی در انجمن خراسان تا آموزگاری

آشنایی اخوان با وزن و قالب شعر فارسی در همان سال‌های هنرستان جدی‌تر شد. ایرانیکا از پرویز کاویان جهرمی، یکی از آموزگارانش، به‌عنوان کسی یاد می‌کند که او را با مبانی عروض آشنا کرد. اخوان به انجمن‌های ادبی مشهد راه یافت و در جمعی شعر خواند که چهره‌هایی چون علی‌اکبر گلشن آزادی و محمود فرخ در آن حضور داشتند. عبدالحسین نصرت منشی‌باشی پیشنهاد کرد تخلص «امید» را برگزیند.

پس از پایان هنرستان به تهران رفت و آموزگار شد. در ۱۳۲۹ با ایران اخوان ثالث، دخترعمویش، ازدواج کرد. سال بعد نخستین دفترش، «ارغنون»، منتشر شد و سرپرستی صفحهٔ ادبی روزنامهٔ «جوانان دموکرات» را بر عهده گرفت. در «ارغنون» قالب‌های کلاسیک هنوز جای اصلی را داشتند، اما در کنار آن‌ها می‌شد نشانه‌های فاصله گرفتن او از بعضی قواعد وزن سنتی را دید. کار مطبوعاتی هم او را با شمار بیشتری از شاعران نسلش آشنا کرد.

زمستان و پیدا کردن صدای شعری خود

اخوان پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ بازداشت شد و مدتی را در زندان گذراند. «زمستان» در ۱۳۳۵ منتشر شد و نامش را بیش از پیش بر سر زبان‌ها انداخت. تصویرهای شعر هم‌نام این دفتر از موقعیتی ملموس آغاز می‌شوند؛ شبی سرد که در آن آدم‌ها سر در گریبان دارند و حتی پاسخ دادن به سلام دشوار است. همین جزئیات روزمره به شعر امکان داد تجربه‌ای جمعی از سرخوردگی و بی‌اعتمادی را به خواننده نزدیک کند.

در «آخر شاهنامه» (۱۳۳۸) و «از این اوستا» (۱۳۴۴)، اخوان امکانات شعر نیمایی را با واژگان و آهنگ زبان کهن خراسانی و حافظهٔ حماسی ایران درآمیخت. شعر «کتیبه» نمونه‌ای از توانایی او در ساختن روایت است. گروهی از آدم‌ها می‌کوشند سنگی را برگردانند تا نوشتهٔ سوی دیگرش را بخوانند و پایان داستان خواننده را دوباره به نقطهٔ آغاز برمی‌گرداند. روایت، گفت‌وگو و تکرار در این شعر به اندازهٔ تصویرها در ساختن حس انتظار و فرسودگی نقش دارند.

کار فرهنگی و میراث ادبی

کار اخوان به سرودن شعر محدود نبود. در آبادان برای تلویزیون محلی برنامه‌های ادبی و فرهنگی تهیه می‌کرد و پس از بازگشت به تهران در تلویزیون ملی ایران به کار ادامه داد. مدتی هم در دانشگاه ادبیات تدریس کرد. زندگی خانوادگی او در این سال‌ها با فقدان همراه بود. پس از درگذشت دخترش لاله، در سال ۱۳۵۳ از آبادان به تهران برگشت.

اخوان در «بدعت‌ها و بدایع نیما» و «عطا و لقای نیما» دربارهٔ شیوهٔ نیما یوشیج و تحول وزن و ساختمان شعر فارسی نوشت. تأثیر او بر شعر معاصر هم در همین نوشته‌ها دیده می‌شود و هم در شعرهایش. او نشان داد شاعر می‌تواند در قالب نیمایی داستان بگوید و از ظرفیت واژگان و آهنگ شعر قدیم برای بیان تجربهٔ معاصر بهره بگیرد.

سال‌های پایانی و بازگشت به توس

در سال‌های پایانی، دفتر «تو را ای کهن بوم و بر دوست دارم» منتشر شد. اخوان در ۱۳۶۹ برای برنامه‌های فرهنگی و شعرخوانی به اروپا رفت و پس از بازگشت، در ۴ شهریور همان سال در تهران درگذشت. او را در توس، در جوار آرامگاه فردوسی، به خاک سپردند. اکنون خوانندگان می‌توانند از همان دو مسیری به آثارش نزدیک شوند که کار ادبی او را شکل دادند؛ از راه شنیدن موسیقی و روایت شعرهایش و از راه خواندن نوشته‌هایی که در آن‌ها کوشید توضیح دهد شعر نو فارسی چگونه ساخته می‌شود.

منابع و آرشیو

زندگی و آثار

مشخصات و خلاصه سریع
مهدی اخوان ثالث؛ تخلص: م. امید؛ شاعر و نویسنده ایرانی. تولد مبنا: ۱۰ اسفند ۱۳۰۷، مشهد؛ درگذشت: ۴ شهریور ۱۳۶۹، تهران؛ سن بر این مبنا: ۶۱ سال. آرامگاه: مجموعه آرامگاه فردوسی، توس. آثار شاخص: زمستان و از این اوستا.
خانواده
پدر: علی، عطار و اهل فهرج یزد؛ مادر: مریم، اهل خراسان. نام خانوادگی کامل مادر در منبع پژوهشی بررسی‌شده ذکر نشده است. همسر: خدیجه، معروف به ایران؛ فرزندان: لاله، لولی، تنسگل، توس، زردشت و مزدک‌علی اخوان ثالث. درباره خواهر و برادر، اطلاعات معتبری در این بررسی در دسترس نیست.
تحصیلات و حرفه
تحصیل در مشهد و هنرستان صنعتی با آموزش جوشکاری؛ سپس آموزگاری، روزنامه‌نگاری، همکاری فرهنگی با رادیو و فعالیت در گلستان‌فیلم. مدرک دانشگاهی مستندی در منابع این بررسی پیدا نشد.
آثار شاخص
ارغنون: دفتر آغازین، بیشتر در قالب‌های کلاسیک؛ زمستان: مجموعه‌ای اثرگذار در شعر نیمایی؛ آخر شاهنامه: شعرهایی با حافظه تاریخی و اسطوره؛ از این اوستا: از دفترهای برجسته دوره پختگی؛ در حیاط کوچک پاییز در زندان: مجموعه شعر؛ دوزخ اما سرد: مجموعه شعر؛ بدعت‌ها و بدایع نیما یوشیج: نوشته‌های نقد ادبی؛ عطا و لقای نیما یوشیج: درباره شعر نیما.
دستاوردها و میراث
از شاعران برجسته نیمایی با زبانی متکی به سنت خراسان و روایت معاصر. تأثیر ادبی او بر شعر اجتماعی و تاریخی معاصر شناخته‌شده است. جایزه مشخصی بدون سند به این صفحه افزوده نشده است.
علایق و مهارت‌ها
علاقه به موسیقی و یادگیری تار در جوانی در زندگی‌نامه پژوهشی آمده است. مهارت در وزن، زبان کهن، روایت، نمادپردازی و شرح شعر نیمایی از کارهای او پیداست.
ویژگی‌ها و اهداف
در شعرهایش دغدغه تاریخ، شکست و سرنوشت جمعی حضور دارد؛ این‌ها مضمون ادبی‌اند و نباید معادل تشخیص شخصیت او گرفته شوند. هدف حرفه‌ایِ آشناترکردن مخاطبان با شعر نیما در نوشته‌های نقد ادبی او روشن است.
سفر و مکان‌های مرتبط
مشهد: کودکی و محافل آغازین؛ تهران: زندگی و فعالیت ادبی؛ پیرامون ورامین و کاشان: دوره‌های تدریس؛ توس: آرامگاه. فهرست کامل سفرهای خصوصی با سند مستقل در این بررسی فراهم نشده است.
حقایق جالب
۱. نام شعری او امید است. ۲. آموزش فنی دیده بود. ۳. به تار علاقه داشت. ۴. هم شعر کلاسیک دارد و هم نیمایی. ۵. درباره شعر نیما کتاب نوشت. ۶. تجربه رادیو و کار با متن فیلم را در کارنامه داشت.
مهم‌ترین اتفاق و دلیل شهرت
آشنایی با شعر نیما، تجربه زندان و انتشار زمستان از رخدادهای تعیین‌کننده مسیر او بودند. او بیشتر با شعر نیماییِ روایی و زبان حماسی و تاریخی شناخته می‌شود.
ورزش، خوراک و حیوان خانگی
برای ورزش یا تیم محبوب، غذای موردعلاقه و حیوان خانگی او اطلاعات معتبری در دسترس نیست.
موسیقی، فیلم، کتاب و هنر موردعلاقه
علاقه به موسیقی و توجه جدی به شعر کهن و نیما مستند است؛ برای معرفی یک فیلم، قطعه موسیقی یا کتاب به‌عنوان محبوب‌ترینِ او اطلاعات معتبری در دسترس نیست.
اختلاف تاریخ تولد
۱۰ اسفند ۱۳۰۷، تاریخ رایج در گزارش‌های فارسی و مبنای این صفحه است. مدخل ایرانیکا اسفند ۱۳۰۶ را نوشته است؛ بنابراین سال تولد در منابع یکسان نیست و سن ۶۱ سال به تاریخ مبنای صفحه وابسته است.
منابع عمومی
دانشنامه ایرانیکا: https://www.iranicaonline.org/articles/akhavan-e-saless/ ؛ معرفی زندگی و شعر: https://www.irajbashiri.com/Poets/Saless.html ؛ گزارش ایسنا درباره زادروز، بازنشر در: https://www.sarkhat.com/fa/group/lmorma/ ؛ نشریه بنیاد آرمان، شماره ۱۶: https://armanfoundation.com/wp-content/uploads/2021/04/arman16.pdf
Family tree
علیFather

نام خانوادگی کامل در منابع بررسی‌شده تأیید نشده است

مریمMother

نام خانوادگی در منابع بررسی‌شده تأیید نشده است

خدیجه (ایران)Spouse

نام خانوادگی تأیید نشده است

لاله اخوان ثالثDaughter
لولی اخوان ثالثDaughter
تنسگل اخوان ثالثDaughter
توس اخوان ثالثSon
زردشت اخوان ثالثSon
مزدک‌علی اخوان ثالثSon
Create a memorial page
Memorial for مهدی اخوان ثالث | QR LIFE