
به یاد همیشه
امیرمسعود برومند
۲۱ آبان ۱۳۰۷—۱۷ اسفند ۱۳۸۹
زادگاه: تهران، ایران، محل درگذشت: تهران، ایران
بعد از وفات تربت ما در زمین مجوی
در سینههای مردم عارف مزار ماست
امیرمسعود برومند با جام قهرمانی تهران ۱۹۵۸؛ ویژهنامه کیهان، مالکیت عمومی. https://commons.wikimedia.org/wiki/File:AmirMasoudBoroumand.jpg
بیوگرافی
این روایت اولشخص، بازنویسی تحریریه بر اساس منابع عمومی است؛ نقلقول یا نوشته شخصی امیرمسعود برومند نیست.
پیراهن شماره ده شاهین
بخش بزرگی از هویت فوتبالی من با شاهین و ورزشگاه امجدیه گره خورده است. از شهباز، تیم سوم مجموعه شاهین، آغاز کردم و سپس به تیم اصلی رسیدم. مهاجم بودم و پیراهن شماره ده را میپوشیدم. در آن نسل، فوتبال باشگاهی و ملی ایران هنوز در حال شکلگیری بود و حضور بازیکنان در زمین، بخشی از تاریخ نخستین رقابتها را میساخت. سالها بعد، در همان ورزشگاهی که بازی کرده بودم، دوستان و هواداران برای آخرین وداع گرد هم آمدند.
از نخستین گلهای ملی تا بازوبند کاپیتانی
در نخستین بازی ملیام برابر ترکیه، تنها گل ایران را به ثمر رساندم. در ادامه بازوبند کاپیتانی تیم ملی را بستم و در مسابقات بازیهای آسیایی ۱۹۵۱ و ۱۹۵۸ حضور داشتم. نامم در میان نخستین گلزنان فوتبال ملی ایران ثبت شد؛ نباید این عنوان را با نخستین گل ایران در تمام تاریخ اشتباه گرفت. گزارش حبیب روشنزاده در رادیوفردا، بخشی از آن مسابقات و جایگاه نسل من را بازگو کرده است.
تحصیل و تجربه فوتبال بیرون از ایران
تحصیل را در کنار ورزش ادامه دادم و تا مقطع دکتری پیش رفتم. برای ادامه تحصیل به آمریکا رفتم و در تیم دانشگاهی واشینگتن استیت کوگرز نیز بازی کردم. فصل دیگری از زندگیام به لبنان مربوط شد؛ در دهه شصت میلادی، مدتی پیراهن تیم ملی آن کشور را پوشیدم. این تجربه، از ویژگیهای کمتر شناختهشده مسیر من است: فوتبالیستی ایرانی که کارنامهاش به باشگاه شاهین و تیم ملی ایران محدود نماند.
ارزشهایی که همنسلانم به یاد آوردند
پس از درگذشتم، حبیب روشنزاده در گفتوگویی از آرامش، جوانمردی و رفتار ورزشی من یاد کرد و تحصیل در کنار فوتبال را از ویژگیهای مسیرم دانست. او همچنین گفت که درباره جایگاه اخلاق در فوتبال دغدغه داشتم. این توصیفها، روایت یک همدوره از من است و بهعنوان قضاوت قطعی درباره همه زندگیام ارائه نمیشود. میراث من در خاطره شاهین و سالهای آغازین تیم ملی، هم با گلزنی و کاپیتانی و هم با تصویری که همنسلانم از منش ورزشیام نگه داشتهاند، ادامه دارد.
فوتبال، دانشگاه و تجربهٔ لبنان
کارنامه من میان فوتبال و تحصیل امتداد داشت. در کنار شاهین و تیم ملی ایران، تجربه تیم دانشگاهی واشینگتن استیت و حضور در فوتبال لبنان را نیز داشتم. این مسیر نشان میدهد که رابطه من با فوتبال خارج از ایران، تنها یک سفر مسابقاتی نبود؛ بخشی از زندگی دانشگاهی و ورزشیام در آنجا گذشت.
پس از دوران بازی، ارتباطم با خانواده شاهین و فوتبال ایران باقی ماند. در گفتوگوی یادبود، حبیب روشنزاده از آرامش و جوانمردی من سخن گفته است؛ توصیفی که باید به شاهد و روایت او نسبت داد. برای شناخت این بخش از زندگی، همین گفتههای مستند در کنار سابقه کاپیتانی و تحصیلات اهمیت دارند. تصویر قدیمی من با جام شاهین نیز یادآور دورهای است که مسئولیت در تیم، با بازی در زمین و همراهی بازیکنان گره خورده بود.
منابع و دقت تاریخی
رادیوفردا: گفتوگو با حبیب روشنزاده و یادبود کاپیتان
آرشیو Team Melli: مسیر باشگاهی، ملی و تحصیلی
گزارش همزمان درگذشت و اظهارات رئیس کمیته پزشکی فدراسیون
منابع درباره روز دقیق تولد یکسان نیستند؛ این فیلد خالی است. تصویر تاریخی: برومند با جام قهرمانی تهران در ۱۹۵۸؛ ویژهنامه کیهان «از شاهین تا پیروزی»، بازنشر در Wikimedia Commons، مالکیت عمومی. شناسنامه تصویر.
منابع فیلدهای سفارشی
فعالیتهای شاخص
مشاهده منبع 1
تحصیلات و منش ورزشی
مشاهده منبع 1