یاد یک زندگی
ناصر عبداللهی
۱۰ دی ۱۳۴۹–۲۹ آذر ۱۳۸۵
زادگاه: بندرعباس، هرمزگان، محل درگذشت: تهران، بیمارستان شهید هاشمینژاد
آدرس آرامگاه: آرامستان بهشت زهرا (باغو)، قطعهٔ مفاخر، بندرعباس، هرمزگان
زندگینامهٔ ناصر عبداللهی
بندرعباس برای ناصر عبداللهی هم زادگاه بود و هم جایی که زبان موسیقیاش شکل گرفت. مدرسه را در همین شهر گذراند. آیفیلم آغاز علاقهٔ جدی او به موسیقی را به حدود سیزدهسالگی نسبت میدهد. در نوجوانی از برنامههای صداوسیما، حوزهٔ هنری و امور تربیتی هرمزگان راهی برای تجربهٔ اجرا پیدا کرد. دربارهٔ نام مدرسه یا مدرک تحصیلی او اطلاعات معتبری در دسترس نیست.
در اجراهای آغازین، سراغ ترانههای ابراهیم منصفی رفت. عبداللهی بعدها از تأثیر شیوهٔ منصفی بر کارش گفت. بازخوانی آن ترانهها یکی از نخستین پیوندهای مستند او با موسیقی هرمزگان بود. در کارهای بعدی نیز گویش بندری و ریتمهایی که در جنوب شنیده بود، در کنار سازبندی پاپ جای گرفتند.
فعالیت حرفهای او از ۱۳۷۴ جدیتر شد و سال بعد به تهران رفت. محمدعلی بهمنی، شاعر و غزلسرا، او را به انتشارات دارینوش معرفی کرد. همکاری با این ناشر به انتشار «عشق است» و «دوستت دارم» انجامید. بهمنی علاوه بر معرفی او به ناشر، از ترانهسرایانی بود که شعرهایشان در نخستین کارهای عبداللهی شنیده شد. آیفیلم از همراهی پرویز پرستویی در این مجموعهها نیز یاد کرده است.
نقطهٔ عطف کارنامهاش «ناصریا» بود. بنا بر گزارش میزان، ملودی این قطعه در ۱۳۷۶ ساخته شد. عبداللهی شعر را به گویش بندری اجرا کرد و در توضیح آهنگ از بهکارگیری گیتار برای ریتمی گفت که پیشتر با سازهایی چون عود، دهل و دف اجرا میشد. خودش هدف قطعه را اعتراض به ستم و همدردی با ستمدیدگان توضیح داده بود. «ناصریا» صدای او را به شنوندگانی بسیار فراتر از بندرعباس رساند.
کارنامهٔ عبداللهی از یک ترانه فراتر رفت. «بوی شرجی»، «هوای حوا» و «ماندگار» از مجموعههای منتشرشدهٔ او هستند. «کودکان خیابانی» نمونهای از قطعات اجتماعی اوست و «مهر علی و زهرا» از کارهایش با مضمون مذهبی. در یادداشت محمدعلی بهمنی دربارهٔ «بهار بهار» نیز آمده که عبداللهی برای بازخوانی آن از شاعر اجازه خواست. این روایت، نمونهای مشخص از شیوهٔ تعامل او با یکی از همکارانش است.
در آذر ۱۳۸۵ در بندرعباس بستری شد و برای ادامهٔ درمان به تهران انتقال یافت. در بیمارستان شهید هاشمینژاد درگذشت و در قطعهٔ مفاخر آرامستان بهشت زهرا (باغو) در بندرعباس به خاک سپرده شد. برای شمارهٔ قطعه، ردیف و شمارهٔ قبر اطلاعات معتبری در دسترس نیست. از تاریخهای تولد و فوت، سن او ۳۵ سال کامل به دست میآید. خبر همزمان رادیو زمانه ۳۷ سال و آیفیلم ۳۶ سال نوشتهاند.
«رخصت» پس از درگذشتش منتشر شد. سالها بعد، «شب ناصریا» با همکاری انجمن موسیقی هرمزگان و ادارهٔ فرهنگ و ارشاد استان در بندرعباس برگزار شد. عبداللهی بیش از همه با «ناصریا»، صدای بم و پیوند موسیقی جنوب با پاپ فارسی شناخته میشود. در کارنامهاش میتوان شنید که گویش بندری چگونه از دل یک ترانه به مخاطب سراسر ایران رسید.
در گزارش صبح اقتصاد از چهار برادر و یک خواهر یاد شده است. دربارهٔ نام آنها اطلاعات معتبری در دسترس نیست.
اعتبار تصویر و موسیقی
تصویر اصلی، پرترهٔ ناصر عبداللهی. کاور، عکس ناصر عبداللهی هنگام اجرا، با اعتبار وبسایت لامینور. منبع هر دو عکس آرشیو مجلهٔ ستاره است. عکسهای گالری نیز از همین آرشیو انتخاب شدهاند.
موسیقی پسزمینه، پرلود شمارهٔ ۴ شوپن، اجرای Porticodoro / SmartCGArt، منبع و مجوز ضبط.
منابع زندگینامه و خانواده
هرمزگانی، گزارش تصویری بزرگداشت در قطعهٔ مفاخر باغو، آذر ۱۴۰۴
آخرین خبر هرمزگان، اعلام محل یادمان به نقل از سازمان آرامستان شهرداری
پیوند شنیدن و تماشای آثار
منابع اطلاعات فیلد سفارشی
دلنوشته
این قافلهٔ عمر عجب میگذرد دریاب دمی که با طرب میگذرد
— خیام
خانوادهٔ ناصر عبداللهی
پدر ناصر عبداللهی؛ در گزارش میزان، کارگر بازنشسته معرفی شده است.
مادر ناصر عبداللهی. نام او در گزارش میزان و روزنامهٔ صبح اقتصاد آمده است.
همسر نخست ناصر عبداللهی، به گزارش روزنامهٔ صبح اقتصاد.
همسر ناصر عبداللهی و مصاحبهشوندهٔ رسانهٔ فراز دربارهٔ زندگی مشترکشان.
خواننده. اولین تکآهنگ رسمی او «نیستی تنها» در گزارش موسیقی ما معرفی شده است.
دختر ناصر عبداللهی. روزنامهٔ صبح اقتصاد از فعالیت او در نوازندگی و بازخوانی آثار پدر یاد کرده است.
فرزند ناصر عبداللهی، به گزارش روزنامهٔ صبح اقتصاد.
فرزند ناصر عبداللهی، به گزارش روزنامهٔ صبح اقتصاد.
ناصر عبداللهی، پرتره با پیراهن آبی و دست بر سر. منبع عکس، مجلهٔ ستاره.
کارنامه و اطلاعات بیشتر
- مهمترین آثار و فعالیتها
- ۱. ناصریا — قطعهای به گویش بندری و نقطهٔ عطف شهرت او. ۲. عشق است — از مجموعههای دورهٔ همکاری با دارینوش. ۳. دوستت دارم — مجموعهای از دورهٔ آغاز انتشار حرفهای. ۴. بوی شرجی — آلبومی از کارنامهٔ پاپ او. ۵. هوای حوا — مجموعهای منتشرشده توسط آوای نکیسا. ۶. ماندگار — آلبومی دیگر از کارنامهٔ او. ۷. رخصت — مجموعهای که پس از درگذشتش منتشر شد. ۸. کودکان خیابانی — نمونهای از قطعات اجتماعی. ۹. بهار بهار — بازخوانی ترانهٔ محمدعلی بهمنی.
- مهمترین دستاوردها
- «ناصریا» آواز و گویش بندری را به شنوندگان گستردهٔ پاپ فارسی رساند. انتشار آلبومهای متعدد در دورهٔ فعالیت تهران از دستاوردهای حرفهای او بود. دربارهٔ جایزه یا رکورد رسمی اطلاعات معتبری در دسترس نیست.
- علایق
- علاقه به موسیقی از نوجوانی و توجه به نغمههای هرمزگان در منابع آمده است. عبداللهی خود از تأثیر موسیقی ابراهیم منصفی بر کارش گفته بود.
- مهارتها
- آوازخوانی و آهنگسازی پاپ، ساخت ملودی و اجرای ریتمهای آشنا در موسیقی جنوب با گیتار. «ناصریا» نمونهٔ مشخص کار او در این زمینه است.
- ویژگیهای شخصیتی
- محمدعلی بهمنی روایت کرده است که عبداللهی برای بازخوانی «بهار بهار» نظر و اجازهٔ او را جویا شد. این روایت به رفتار حرفهای او در یک همکاری مشخص مربوط است. دربارهٔ صفات شخصیتی دیگر اطلاعات معتبری در دسترس نیست.
- اهداف و آرزوها
- خود عبداللهی هدف «ناصریا» را اعتراض به ستم و همدردی با ستمدیدگان توصیف کرده است. دربارهٔ دیگر آرزوهای شخصی اطلاعات معتبری در دسترس نیست.
- سفر و مکانهای مرتبط
- بندرعباس و هرمزگان، زادگاه و محل شروع کار هنری. تهران، محل انتشار بخش مهمی از آثار از میانهٔ دههٔ ۱۳۷۰ و شهر محل درگذشت.
- ورزش موردعلاقه
- اطلاعات معتبری در دسترس نیست.
- موسیقی، فیلم، کتاب و هنر موردعلاقه
- او از ابراهیم منصفی بهعنوان هنرمندی تأثیرگذار بر شیوهٔ کارش یاد کرده است. دربارهٔ فیلم، کتاب یا دیگر آثار محبوبش اطلاعات معتبری در دسترس نیست.
- غذا یا خوراکی موردعلاقه
- اطلاعات معتبری در دسترس نیست.
- حیوانات خانگی
- اطلاعات معتبری در دسترس نیست.
- میراث و تأثیرگذاری
- عبداللهی در «ناصریا» گویش بندری و ریتمهای جنوب را در قالب پاپ به مخاطبان سراسر ایران رساند. «شب ناصریا» در بندرعباس، با همکاری انجمن موسیقی هرمزگان و ادارهٔ فرهنگ و ارشاد استان، نمونهای از گرامیداشت این میراث است.




