حسین معدنی

به یاد همیشه

حسین معدنی

۱۷ اردیبهشت ۱۳۵۰۱۰ مرداد ۱۳۹۳

زادگاه: اردبیل، محل درگذشت: تهران

آدرس آرامگاه: بهشت زهرا، تهران، قطعه نام‌آوران

حسین معدنی

به یاد همیشه

حسین معدنی

۱۷ اردیبهشت ۱۳۵۰—۱۰ مرداد ۱۳۹۳

زادگاه: اردبیل، محل درگذشت: تهران

آدرس آرامگاه: بهشت زهرا، تهران، قطعه نام‌آوران

بعد از وفات تربت ما در زمین مجوی

در سینه‌های مردم عارف مزار ماست

— مولانا
۱ / ۴

حسین معدنی در کنار تور و توپ والیبال؛ منبع: بیوگرافی بیتوته، به نقل از همشهری و ایسنا.

بیوگرافی

حسین معدنی، پاسور و کاپیتان پیشین تیم ملی والیبال ایران، از اردبیل به تیم ملی رسید و پس از پایان بازی، هدایت همان تیم را بر عهده گرفت. نایب‌قهرمانی آسیا در ۲۰۰۹ و نقرهٔ بازی‌های آسیایی گوانگجو در ۲۰۱۰ از نتایج دورهٔ سرمربیگری او بودند.

اردبیل، تحصیل و سال‌های بازی

معدنی در ۱۷ اردیبهشت ۱۳۵۰ در اردبیل به دنیا آمد و مدرک مهندسی شیمی گرفت. در والیبال باشگاهی برای تیم‌هایی چون هما، بانک کشاورزی، دانشگاه آزاد و پیکان تهران بازی کرد. همراه پیکان در پنج دورهٔ جام باشگاه‌های آسیا به میدان رفت و در مجموع یک طلا، دو نقره و دو برنز به دست آورد. در مرور کارنامه‌اش، عنوان بهترین پاسور آسیا در سال ۲۰۰۲ نیز ثبت شده است.

او با تیم ملی در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۴، قهرمانی جهان ۱۹۹۸ و دو دورهٔ قهرمانی مردان آسیا حضور یافت. کاپیتانی تیم ملی در کنار بازی در پست پاسور به بخشی از هویت ورزشی‌اش تبدیل شد. این تجربه‌ها زمینهٔ کار او با ورزشکاران جوان و پذیرش مسئولیت در کادر فنی را فراهم کردند.

از نیمکت باشگاهی تا تیم ملی

پس از دوران بازی، معدنی سرمربیگری باشگاه‌هایی مانند داماش گیلان، باریج اسانس کاشان و شهرداری تبریز را تجربه کرد. در سال ۲۰۰۷ در کادر فنی تیم ملی، در دورهٔ زوران گائیچ، کار کرد و سپس از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ سرمربی تیم ملی بزرگسالان بود. ایران در این دوره دو بار جام کنفدراسیون آسیا را برد و در قهرمانی آسیا ۲۰۰۹ و بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ به نقره رسید.

او بعدها در کنار خولیو ولاسکو و اسلوبودان کواچ نیز فعالیت کرد. در سال ۲۰۱۴، با کادر فنی تیمی همراه بود که در لیگ جهانی به مقام چهارم رسید. بیماری در هفته‌های پایانی آن فصل او را از همراهی تیم در مرحلهٔ نهایی ایتالیا بازداشت. کارنامهٔ او از کاپیتانی در زمین تا همکاری با چند نسل از ملی‌پوشان و مربیان امتداد پیدا کرد.

خوشنویسی، عکاسی و آخرین وداع

خوشنویسی و عکاسی بخش دیگری از زندگی معدنی بود. در مجموعهٔ معرفی‌شده از آثار او، پرندگان و آسمان در کنار عکس‌هایی از تهران، استانبول، ورونا و وارنا دیده می‌شوند.

معدنی در ۱۰ مرداد ۱۳۹۳ پس از یک دوره بستری در تهران درگذشت. پیکرش از مقابل خانهٔ والیبال تهران تشییع شد. فدراسیون والیبال، قطعهٔ نام‌آوران بهشت زهرا را محل خاکسپاری اعلام کرد. دوستداران والیبال، هم‌تیمی‌ها و شاگردانش او را در نقش‌های متفاوتی به یاد می‌آورند، از پاسوری که تیم را در زمین هدایت می‌کرد تا مربی‌ای که در کنار نسل بعدی ایستاد.

منابع زندگی‌نامه و اطلاعات تکمیلی

تسنیم: مشخصات، تحصیلات و کارنامهٔ کامل ورزشی
رادیوفردا: فعالیت ملی، خانواده و سال‌های پایانی
ایران‌وایر: خوشنویسی و عکاسی حسین معدنی
تسنیم به نقل از فدراسیون والیبال: مراسم و محل خاکسپاری

منبع کاور: تصویر حسین معدنی در گزارش رادیوفردا، با نشان خبرگزاری مهر؛ تصویر بازتولید هوش مصنوعی نشده است.

منبع پرتره و چهار تصویر گالری: بیوگرافی حسین معدنی در بیتوته، با ذکر همشهری آنلاین و ایسنا به‌عنوان منابع متن. خانوادهٔ شناخته‌شده در منابع عمومی: غزاله عطاپور، همسر؛ مطابق گزارش رادیوفردا.

آسوشیتدپرس، بازنشر KSL: بازتاب درگذشت مربی ایران پس از لیگ جهانی ۲۰۱۴

تسنیم: گفت‌وگو با غزاله عطاپور دربارهٔ بزرگداشت حسین معدنی

ویدیو: گفت‌وگوی حسین معدنی دربارهٔ نخستین قهرمانی والیبال ایران در آسیا

یادبود حسین معدنی | QR LIFE