پرویز صادقی

پرویز صادقی در خردادماه ۱۳۱۷ در اصفهان به دنیا آمد و پس از تحصیل در رشته‌ی مهندسی عمران، بیش از سه دهه در دانشگاه صنعتی اصفهان به تدریس و پژوهش پرداخت. او را همکاران و شاگردانش به دقت در کار، صداقت و بی‌ادعایی می‌شناختند؛ استادی که همیشه وقت داشت برای شنیدن دغدغه‌های دانشجویانش، حتی در سال‌های بازنشستگی.

برای خانواده، او چیزی بیش از یک پدر و همسر بود؛ تکیه‌گاهی آرام که با هر بحران با خونسردی و مهربانی روبه‌رو می‌شد. عصرهای جمعه در باغچه‌ی کوچک خانه، کنار گلدان‌های شمعدانی، ساعت‌ها با نوه‌هایش شطرنج بازی می‌کرد و برایشان از تاریخ ایران قصه می‌گفت. عشق او به کتاب و باغبانی تا آخرین روزهای زندگی همراهش بود.

او در سوم آبان‌ماه ۱۴۰۰ در تهران و در کنار خانواده‌اش چشم از جهان فروبست. یادش برای همیشه در دل کسانی که او را شناختند زنده خواهد ماند؛ در درس‌هایی که آموخت، در محبتی که تقسیم کرد و در آرامشی که به هر کس نزدیکش بود، هدیه می‌داد.