حمید علیدوستی

به یاد همیشه

حمید علیدوستی

۲۱ اسفند ۱۳۳۴۱۰ آبان ۱۴۰۵

زادگاه: تهران، محلهٔ ۱۷ شهریور، محل درگذشت: تهران، بیمارستان عرفان نیایش

حمید علیدوستی

به یاد همیشه

حمید علیدوستی

۲۱ اسفند ۱۳۳۴—۱۰ آبان ۱۴۰۵

زادگاه: تهران، محلهٔ ۱۷ شهریور، محل درگذشت: تهران، بیمارستان عرفان نیایش

ما ز بالاییم و بالا می‌رویم

ما ز دریاییم و دریا می‌رویم

— مولانا

بیوگرافی

این متن بازنویسی رواییِ زندگی حمید علیدوستی بر پایهٔ منابعِ معرفی‌شده است؛ نقل‌قول یا نوشتهٔ شخصی او نیست.

در گفت‌وگوی سال ۱۳۹۶، از کتاب‌های کودکی‌ام با نام «کتاب‌های طلایی» یاد کرده‌ام؛ داستان‌هایی که مرا به دنیای تخیل و شخصیت‌هایشان می‌بردند. فوتبال نیز هم‌زمان در کوچه‌های محله حضور داشت. زمین بازی می‌توانست همان کوچه‌ای باشد که جوی آب از میانش می‌گذشت و فاصلهٔ تیر چراغ‌برق تا دیوار، دروازه‌مان بود. علاقه به کتاب و موسیقی، موضوعی نبود که بعد از بازنشستگی سراغش رفته باشم؛ از همان سال‌های کودکی، این دو مسیر در زندگی‌ام کنار هم پیش می‌رفتند.

در همان مصاحبه گفته‌ام که رسیدن به تیم ملی، هدف مشخص دوران بازی‌ام بود. با این حال، نگاهم به فوتبال فقط به قهرمانی و دیده‌شدن محدود نمی‌شد؛ خودِ بازی و همراه‌شدن فکر و توان چند نفر برای ساختن یک گل برایم اهمیت داشت. از فوتبال محله و سادگی آن روزها با علاقه حرف زده‌ام و توضیح داده‌ام که حتی سال‌ها بعد، دیدن یک بازی محلی می‌توانست مرا به توقف و تماشا وادارد. این بخش از گفته‌هایم، رابطهٔ دیرینه‌ام با فوتبال را فراتر از عنوان شغلی بازیکن یا مربی نشان می‌دهد.

فوتبال برای من از زمین‌های تهران آغاز شد؛ از تهران‌جوان به هما رسیدم و بخش مهمی از مسیر ورزشی‌ام را با پیراهن این باشگاه گذراندم. در دوره‌ای که بسیاری از نگاه‌ها به دو باشگاه پرطرفدار پایتخت بود، نام من با هما گره خورد. حضور در این تیم، راه رسیدن به فوتبال ملی و تجربهٔ رقابت‌های بزرگ آسیایی را برایم باز کرد. در خط حمله بازی می‌کردم و گل‌زدن، مهم‌ترین سهم من در کار گروهی تیم بود.

از تهران‌جوان تا پیراهن تیم ملی

در آرشیو تخصصی تیم ملی، آغاز کار من با نام حسین فکری در تهران‌جوان پیوند خورده است؛ مربی‌ای که بعدها مرا به جلال طالبی معرفی کرد. به‌عنوان بازیکنی جوان، مورد توجه باشگاه‌های بزرگ قرار گرفتم، اما با پیراهن هما در لیگ تخت جمشید شناخته شدم. حشمت مهاجرانی در سال ۱۹۷۶ مرا برای تیم جوانان ایران برگزید و سپس فرصت حضور در تیم ملی بزرگسالان فراهم شد. نخستین حضور ثبت‌شده‌ام در آرشیو مسابقات، در مسیر انتخابی جام جهانی ۱۹۷۸ و دیدار پیروزمندانهٔ ایران برابر عربستان است.

کارنامهٔ ملی من تنها با تعداد مسابقات خوانده نمی‌شود؛ در ۲۷ دیداری که آرشیو تیم ملی ثبت کرده، ۱۵ بار گل زدم. در همان جدول، سال ۱۹۸۴ با هشت گل در نه مسابقهٔ ثبت‌شده، یکی از دوره‌های پرثمر زندگی ملی من است. در جام ملت‌های آسیای ۱۹۸۰ کویت و سپس ۱۹۸۴ سنگاپور، مرا در کنار چهره‌های شاخص نسل خودم قرار داد. مرور این مسابقات، بخشی از شناخت نقش من در خط حملهٔ فوتبال ایران در آن سال‌هاست.

فصل آلمان؛ رقابت در بوندس‌لیگای دو

آمار حضورم در فوتبال آلمان در پایگاه رسمی فدراسیون فوتبال این کشور ثبت شده است: برای زالم‌رور، در فصل ۱۹۸۶–۱۹۸۷ سی مسابقهٔ لیگ انجام دادم و ده گل به ثمر رساندم. افزون بر این، دو بازی در جام حذفی آلمان در کارنامه‌ام آمده است. بنابراین عدد سی به مسابقات لیگ اشاره دارد و مجموع ثبت‌شدهٔ حضورم برای این باشگاه در دو رقابت، سی‌ودو بازی است؛ تفاوتی که در مرور دقیق آمار باید در نظر گرفت.

در فهرست همان فصل زالم‌رور، نام من در میان مهاجمان تیم دیده می‌شود. باشگاه در طول فصل با رابرت یونگ و سپس کلاوس تاپ‌مولر کار کرد. حضور در این مجموعه، فصل مشخصی از زندگی ورزشی من در بیرون از ایران بود؛ تجربه‌ای که میان سال‌های درخشش در هما و ادامهٔ فعالیت در فوتبال ایران قرار گرفت. پس از بازگشت، در تیم‌هایی مانند دارایی، کشاورز و سایپا نیز به میدان رفتم. در روایت مسیر حرفه‌ای‌ام، این بخش را می‌توان با اسناد مسابقات آلمان دنبال کرد، نه فقط با خاطره‌ها و نقل‌های شفاهی.

سال‌های مربیگری و انتقال تجربه

پس از دوران بازیگری، رابطه‌ام با زمین فوتبال از راه مربیگری ادامه یافت. هدایت تیم‌هایی مانند هما، پیکان، سایپا و تراکتور را بر عهده گرفتم و در تیم‌های ملی نوجوانان و جوانان نیز کار کردم. این بار به جای حضور در محوطهٔ جریمه، کنار زمین می‌ایستادم و تجربهٔ سال‌های بازی را در اختیار بازیکنان می‌گذاشتم. در سال‌های پایانی، مدیریت فنی و فعالیت در مجموعهٔ چادرملو اردکان، پیوند مرا با فوتبال و آم

منابع

کتاب، موسیقی، سینما و زندگی خانوادگی

دنیای من به مسابقه و تمرین محدود نبود. کتاب، موسیقی، فلسفه و سینما جای مهمی در زندگی‌ام داشتند. در گفت‌وگوهایم از نویسندگانی مانند هرمان هسه، داستایوفسکی، تولستوی، کافکا، پروست و آلبر کامو سخن گفته بودم و سینمای ویسکونتی، گدار و فلینی را دنبال می‌کردم. این علاقه‌ها بخشی از تصویری هستند که مستند «سمفونی حمید»، ساختهٔ جعفر صادقی، از زندگی‌ام روایت می‌کند؛ تصویری از یک فوتبالیست که بیرون از زمین نیز با هنر و مطالعه زندگی می‌کرد.

«سمفونی حمید» برای من تنها مرور گل‌ها و مسابقات نبود. در یادداشتم برای روزنامهٔ اعتماد در اردیبهشت ۱۴۰۱ توضیح داده‌ام که آرشیو گردآوری‌شدهٔ جعفر صادقی، نزدیک به نیم‌قرن فعالیت ورزشی‌ام را دوباره پیش چشم تماشاگران قرار می‌داد. توجه فیلم به کتاب، موسیقی و سینما را نیز بجا می‌دانستم؛ این علاقه‌ها در کنار زندگی ورزشی‌ام معنا پیدا می‌کردند. دربارهٔ لحن روایت فیلم هم گفته‌ام که با بیان گفتاری و نوشتاری من هماهنگ بود. مستند به این ترتیب، پلی میان خاطرات فوتبال و دنیای فرهنگی زندگی‌ام شد.

نسخهٔ اکران‌شدهٔ «سمفونی حمید» مستندی ۱۰۴ دقیقه‌ای و محصول سال ۱۴۰۰ است. در معرفی رسمیِ اکران فیلم، نام‌هایی چون ترانه علیدوستی، پیمان معادی، عادل فردوسی‌پور، علی پروین، پژمان جمشیدی، امیر حاج‌رضایی، بهتاش فریبا و ناصر محمدخانی در میان حاضران آمده است. کنار هم قرار گرفتن روایت هم‌نسلان فوتبالی و چهره‌های هنری، این مستند را به یکی از منابع مهم برای شناخت عمومی زندگی من تبدیل کرده است؛ اثری که بیننده را از عکس‌های آرشیوی و کارنامهٔ مسابقات، به بخش‌هایی از زندگی فرهنگی‌ام می‌رساند.

خانواده‌ام نیز با هنر پیوند داشت: نادره حکیم‌الهی، همسرم، نقاش و مجسمه‌ساز است و دخترم ترانه، راه بازیگری را انتخاب کرد. پسرمان پویان را در سال ۱۳۸۳ از دست دادیم؛ فقدانی بزرگ در زندگی خانوادگی ما. امروز می‌توان مسیرم را در کنار هم دید: سال‌های حضور در هما و تیم ملی، تجربهٔ فوتبال آلمان، مربیگری نسل‌های جوان و علاقه‌ای ماندگار به فرهنگ و هنر.

منابع زندگی‌نامه و اطلاعات تکمیلی

یورونیوز فارسی: کارنامه و خبر درگذشت
خبرگزاری تسنیم: تأیید خبر درگذشت
ایران اینترنشنال: فوتبال آلمان و اطلاعات عمومی خانواده
ایران‌وایر: گزارش مستند دربارهٔ فوتبال و علایق فرهنگی
گالری لیلیت: معرفی هنری نادره حکیم‌الهی

منابع تصاویر: پرترهٔ اصلی: مسعود فردی انور / خبرگزاری تسنیم، ۲۰۱۵، از ویکی‌مدیا کامنز، مجوز CC BY 4.0. کاور: تصویر منتشرشده در گزارش یورونیوز فارسی با اعتبار «خبرگزاری‌های ایران». تصاویر در این صفحه بازتولید هوش مصنوعی نشده‌اند.

گفت‌وگوی حمید علیدوستی با موسیقی ما، بازنشر سرپوش، ۱۳۹۶: کودکی، فوتبال و هنر
روزنامه اعتماد، ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۱: یادداشت خود حمید علیدوستی دربارهٔ سمفونی حمید

منابع تکمیلیِ آمار و مستند

فدراسیون فوتبال آلمان DFB: سی بازی لیگ، ده گل و دو بازی جام حذفی
DFB: فهرست زالم‌رور و کادر فنی فصل ۱۹۸۶–۱۹۸۷
آرشیو TeamMelli: آغاز فوتبال، تیم جوانان و جدول بازی‌ها و گل‌های ملی
معرفی رسمی اکران «سمفونی حمید»؛ خبرگزاری مهر به نقل از هنروتجربه، بازنشر سرخط

توضیح اختلاف منابع: تاریخ تولدِ درج‌شده در مشخصات صفحه بر مبنای گزارش‌های ایرانیِ پیوندشده است؛ برخی پایگاه‌های آماری خارجی تاریخ متفاوتی ثبت کرده‌اند. آمار باشگاهی آلمان در این متن از DFB و آمار ملی از آرشیو TeamMelli گرفته شده است. موارد ناسازگار دربارهٔ حضور در بعضی تورنمنت‌ها به‌صورت قطعی وارد متن نشده‌اند.

یادبود حمید علیدوستی | QR LIFE