
حسن جوهرچی
28 Temmuz 1968—3 Şubat 2017
Doğum yeri: تهران، ایران•Vefat yeri: تهران
Mezar yeri adresi: بهشت زهرا — قطعهٔ هنرمندان, تهران
Bazı insanlar, yokluklarında bile başkalarının hayatında sessiz bir varlık olarak kalır.
روایت زندگی و منابع
این متن، بازنویسی روایی بر اساس منابع است و نقلقول مستقیم یا نوشته شخصی فرد نیست.
برای بسیاری از تماشاگران، نام من با «در پناه تو» پیوند خورده است؛ مجموعهای که حضورم در آن به شناختهشدنم در تلویزیون کمک کرد. اما کارنامهام تنها به یک نقش و یک مجموعه محدود نمیشود. در سینما، تلویزیون و اجرا فعالیت کردم و در گفتوگویی دربارهٔ کارم توضیح دادم که انتخاب نقش و برنامهریزی را بخش مهمی از موفقیت میدانم. اگر بخواهم مسیر حرفهایام را معرفی کنم، باید از همین رفتوآمد میان تجربههای مختلف و کوشش برای انتخاب کار مناسب آغاز کنم؛ از نقشهایی که دیده شدند تا پیشنهادهایی که نپذیرفتم.
کار سینماییام با «فیل در تاریکی» در سال ۱۳۶۷ آغاز شد. «برخورد» ساختهٔ سیروس الوند از فیلمهای آغازین مسیرم بود و پس از آن در آثاری چون «بر بال فرشتگان»، «جای امن» و «ضیافت» حضور پیدا کردم. این فیلمها امکان همکاری با گروهها و کارگردانان مختلف را به من دادند. در ادامه، «بالاتر از خطر»، «بادامهای تلخ»، «آبی»، «آقای رئیسجمهور» و «دختری به نام تندر» نیز به کارنامهام افزوده شدند. کنار هم گذاشتن این نامها، بخشی از مسیر فعالیت من در سینمای دهههای هفتاد و هشتاد را نشان میدهد.
تلویزیون بخش پررنگ دیگری از کارم شد. پس از «در پناه تو»، در «وکلای جوان» و سالهای بعد در «مشق عشق» بازی کردم. «پیلههای پرواز» و «او یک فرشته بود» نیز از تجربههای تلویزیونی من بودند. سپس مجموعههایی مانند «جابر بن حیان»، «فاکتور هشت»، «فاصلهها»، «سراب»، «شبهای روشن»، «برابر با اصل» و «تنهایی لیلا» در این مسیر قرار گرفتند. در سال ۱۳۸۹ اجرای «ماه عسل» را هم تجربه کردم. این بار ارتباط با مخاطب از جایگاه مجری شکل میگرفت و به حضورم در قالب یک شخصیت داستانی محدود نبود.
در مصاحبهای در سال ۱۳۸۷ گفتم که پس از «ضیافت»، پیشنهادهای مشابهی دریافت میکردم و همهٔ آنها را نپذیرفتم. موضوع فقط تعداد کارها نبود؛ نقش، متن و شرایط همکاری برایم اهمیت داشت. توضیح دادم که گاهی با وجود متن مناسب، بهدلیل شیوهٔ کار گروه از پذیرفتن پیشنهاد صرفنظر کردهام. میان سینما و تلویزیون نیز دیوار قطعی نمیگذاشتم: مخاطبان گستردهٔ تلویزیون را دلیلی برای مسئولیت بیشتر بازیگر میدانستم. دربارهٔ «منظومهٔ آتش» و نقش مهندس پارسا هم از تأثیر شتاب در آمادهسازی و پخش بر نتیجهٔ کار سخن گفتم. اینها ارزیابیهای خودم در همان گفتوگو بودند.
در سالهای پایانی فعالیت، همچنان با مجموعههای تلویزیونی همراه بودم. «آرام میگیریم»، ساختهٔ روحالله سهرابی در سال ۱۳۹۵، آخرین مجموعهٔ تلویزیونی من معرفی شده است. این استمرار، کنار نقشهای شناختهشدهتر، بخشی از تصویر حرفهای مرا کامل میکند. کارنامهام را میتوان از نخستین تجربهٔ سینمایی تا همین حضور پایانی دنبال کرد؛ مجموعهای از همکاریها که هر کدام در حافظهٔ بخشی از تماشاگران جای خود را دارند.
بخشی از شناخت امروز از من، از روایت نزدیکان و همکارانم میآید. در برنامهای که به یادم برگزار شد، دخترم آوا از علاقهام به بازیگری گفت و پسرم علی، انجامدادن درست کار را از توصیههایم دانست. رضا توکلی نیز از همکاریمان در «او یک فرشته بود» و کمکم برای تمرکز بر حفظ گفتوگوها یاد کرد. این خاطرات، با انتساب به صاحبانشان، در کنار خود آثار قرار میگیرند: نشانههایی از زندگی حرفهای یک بازیگر که برای شناختنش باید هم نقشها را دید و هم سخنان مستند کسانی را شنید که با او کار و زندگی کردهاند.
منابع بررسیشده
۱. آیفیلم، «حسن جوهرچی» — معرفی و کارنامهٔ سینمایی، تلویزیونی و اجرا:
https://fa2.ifilmtv.ir/artist/Content/119
۲. روزآنلاین، مهدی کیانیان، گفتوگو با حسن جوهرچی «برنامهریزی لازمه موفقیت است»، ۸ آبان ۱۳۸۷ — معیارهای انتخاب نقش و دیدگاه حرفهای؛ فقط بخش مربوط به جوهرچی:
https://rooz.hilnu.com/persian/news/newsitem/article/-934bd7af58/
۳. رخ، «جشن تولدی در نبود حسن جوهرچی»، بازنشر گزارش ایسنا از برنامهٔ فرمول یک — سخنان مستقیم آوا و علی جوهرچی، خاطرهٔ رضا توکلی و تأیید ششم مرداد:
https://www.rokh.in/news/18849/جشن-تولدی-در-نبود-حسن-جوهرچی
۴. هنرآنلاین، «حسن جوهرچی در خانه ابدی آرام گرفت»، ۱۷ بهمن ۱۳۹۵ — تأیید خاکسپاری در بهشت زهرا:
۵. آیفیلم، «جایگزین سریال چاردیواری مشخص شد»، ۱۵ مرداد ۱۴۰۰ — معرفی «آرام میگیریم» بهعنوان آخرین مجموعه:
https://371327121.r.worldcdn.net/News/Content/86528/
۶. ویکیمدیا کامنز، File:Hasan Joharchi.JPG — عکس اصلی و نسخهٔ بازتر کاور؛ آرش، ۱۰ نوامبر ۲۰۱۱، مجوز CC BY-SA 3.0؛ کاور با کاهش اندازه و فشردهسازی:
https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Hasan_Joharchi.JPG
https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/
۷. موسیقی زمینه: پرلود شمارهٔ ۴ شوپن، اجرای Porticodoro / SmartCGArt؛ CC BY 3.0. مشخصات اجرا در کنترل موسیقی صفحه درج شده است.
یادداشت پژوهش: برخی پایگاهها روز تولد را هفتم مرداد نوشتهاند؛ ششم مرداد بر اساس معرفی آیفیلم و گفتهٔ مستقیم دختر او انتخاب شده است. دربارهٔ رشتهٔ تحصیلی نیز منابع یکسان نیستند؛ به همین دلیل مدرک تحصیلی ثبت نشده است.این متن، بازنویسی روایی بر اساس منابع است و نقلقول مستقیم یا نوشته شخصی فرد نیست.
برای بسیاری از تماشاگران، نام من با «در پناه تو» پیوند خورده است؛ مجموعهای که حضورم در آن به شناختهشدنم در تلویزیون کمک کرد. اما کارنامهام تنها به یک نقش و یک مجموعه محدود نمیشود. در سینما، تلویزیون و اجرا فعالیت کردم و در گفتوگویی دربارهٔ کارم توضیح دادم که انتخاب نقش و برنامهریزی را بخش مهمی از موفقیت میدانم. اگر بخواهم مسیر حرفهایام را معرفی کنم، باید از همین رفتوآمد میان تجربههای مختلف و کوشش برای انتخاب کار مناسب آغاز کنم؛ از نقشهایی که دیده شدند تا پیشنهادهایی که نپذیرفتم.
کار سینماییام با «فیل در تاریکی» در سال ۱۳۶۷ آغاز شد. «برخورد» ساختهٔ سیروس الوند از فیلمهای آغازین مسیرم بود و پس از آن در آثاری چون «بر بال فرشتگان»، «جای امن» و «ضیافت» حضور پیدا کردم. این فیلمها امکان همکاری با گروهها و کارگردانان مختلف را به من دادند. در ادامه، «بالاتر از خطر»، «بادامهای تلخ»، «آبی»، «آقای رئیسجمهور» و «دختری به نام تندر» نیز به کارنامهام افزوده شدند. کنار هم گذاشتن این نامها، بخشی از مسیر فعالیت من در سینمای دهههای هفتاد و هشتاد را نشان میدهد.
تلویزیون بخش پررنگ دیگری از کارم شد. پس از «در پناه تو»، در «وکلای جوان» و سالهای بعد در «مشق عشق» بازی کردم. «پیلههای پرواز» و «او یک فرشته بود» نیز از تجربههای تلویزیونی من بودند. سپس مجموعههایی مانند «جابر بن حیان»، «فاکتور هشت»، «فاصلهها»، «سراب»، «شبهای روشن»، «برابر با اصل» و «تنهایی لیلا» در این مسیر قرار گرفتند. در سال ۱۳۸۹ اجرای «ماه عسل» را هم تجربه کردم. این بار ارتباط با مخاطب از جایگاه مجری شکل میگرفت و به حضورم در قالب یک شخصیت داستانی محدود نبود.
در مصاحبهای در سال ۱۳۸۷ گفتم که پس از «ضیافت»، پیشنهادهای مشابهی دریافت میکردم و همهٔ آنها را نپذیرفتم. موضوع فقط تعداد کارها نبود؛ نقش، متن و شرایط همکاری برایم اهمیت داشت. توضیح دادم که گاهی با وجود متن مناسب، بهدلیل شیوهٔ کار گروه از پذیرفتن پیشنهاد صرفنظر کردهام. میان سینما و تلویزیون نیز دیوار قطعی نمیگذاشتم: مخاطبان گستردهٔ تلویزیون را دلیلی برای مسئولیت بیشتر بازیگر میدانستم. دربارهٔ «منظومهٔ آتش» و نقش مهندس پارسا هم از تأثیر شتاب در آمادهسازی و پخش بر نتیجهٔ کار سخن گفتم. اینها ارزیابیهای خودم در همان گفتوگو بودند.
در سالهای پایانی فعالیت، همچنان با مجموعههای تلویزیونی همراه بودم. «آرام میگیریم»، ساختهٔ روحالله سهرابی در سال ۱۳۹۵، آخرین مجموعهٔ تلویزیونی من معرفی شده است. این استمرار، کنار نقشهای شناختهشدهتر، بخشی از تصویر حرفهای مرا کامل میکند. کارنامهام را میتوان از نخستین تجربهٔ سینمایی تا همین حضور پایانی دنبال کرد؛ مجموعهای از همکاریها که هر کدام در حافظهٔ بخشی از تماشاگران جای خود را دارند.
بخشی از شناخت امروز از من، از روایت نزدیکان و همکارانم میآید. در برنامهای که به یادم برگزار شد، دخترم آوا از علاقهام به بازیگری گفت و پسرم علی، انجامدادن درست کار را از توصیههایم دانست. رضا توکلی نیز از همکاریمان در «او یک فرشته بود» و کمکم برای تمرکز بر حفظ گفتوگوها یاد کرد. این خاطرات، با انتساب به صاحبانشان، در کنار خود آثار قرار میگیرند: نشانههایی از زندگی حرفهای یک بازیگر که برای شناختنش باید هم نقشها را دید و هم سخنان مستند کسانی را شنید که با او کار و زندگی کردهاند.
منابع بررسیشده
۱. آیفیلم، «حسن جوهرچی» — معرفی و کارنامهٔ سینمایی، تلویزیونی و اجرا:
https://fa2.ifilmtv.ir/artist/Content/119
۲. روزآنلاین، مهدی کیانیان، گفتوگو با حسن جوهرچی «برنامهریزی لازمه موفقیت است»، ۸ آبان ۱۳۸۷ — معیارهای انتخاب نقش و دیدگاه حرفهای؛ فقط بخش مربوط به جوهرچی:
https://rooz.hilnu.com/persian/news/newsitem/article/-934bd7af58/
۳. رخ، «جشن تولدی در نبود حسن جوهرچی»، بازنشر گزارش ایسنا از برنامهٔ فرمول یک — سخنان مستقیم آوا و علی جوهرچی، خاطرهٔ رضا توکلی و تأیید ششم مرداد:
https://www.rokh.in/news/18849/جشن-تولدی-در-نبود-حسن-جوهرچی
۴. هنرآنلاین، «حسن جوهرچی در خانه ابدی آرام گرفت»، ۱۷ بهمن ۱۳۹۵ — تأیید خاکسپاری در بهشت زهرا:
۵. آیفیلم، «جایگزین سریال چاردیواری مشخص شد»، ۱۵ مرداد ۱۴۰۰ — معرفی «آرام میگیریم» بهعنوان آخرین مجموعه:
https://371327121.r.worldcdn.net/News/Content/86528/
۶. ویکیمدیا کامنز، File:Hasan Joharchi.JPG — عکس اصلی و نسخهٔ بازتر کاور؛ آرش، ۱۰ نوامبر ۲۰۱۱، مجوز CC BY-SA 3.0؛ کاور با کاهش اندازه و فشردهسازی:
https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Hasan_Joharchi.JPG
https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/
۷. موسیقی زمینه: پرلود شمارهٔ ۴ شوپن، اجرای Porticodoro / SmartCGArt؛ CC BY 3.0. مشخصات اجرا در کنترل موسیقی صفحه درج شده است.
یادداشت پژوهش: برخی پایگاهها روز تولد را هفتم مرداد نوشتهاند؛ ششم مرداد بر اساس معرفی آیفیلم و گفتهٔ مستقیم دختر او انتخاب شده است. دربارهٔ رشتهٔ تحصیلی نیز منابع یکسان نیستند؛ به همین دلیل مدرک تحصیلی ثبت نشده است.
منبع فایل موسیقی زمینه و متن مجوز CC BY 3.0 (نسخهٔ مورد استفاده در سایت با فشردهسازی صوتی آماده شده است):
https://commons.wikimedia.org/wiki/File:FChopinPreludeOp28n4.OGG
حسن جوهرچی، ۲۰۱۱؛ عکس: آرش؛ CC BY-SA 3.0. منبع و لینک مجوز در منابع زندگینامه (۶).
کارنامه و نگاه حرفهای
- آغاز و نقشهای شاخص
- آغاز سینمایی: «فیل در تاریکی» (۱۳۶۷). از آثار شناختهشده: «برخورد»، «ضیافت»، «در پناه تو» و «او یک فرشته بود». منبع ۱ در منابع زندگینامه.
- نگاه به انتخاب نقش
- در گفتوگوی ۸ آبان ۱۳۸۷ با روزآنلاین، برنامهریزی، متن و شیوهٔ همکاری گروه را در انتخاب پیشنهادها مؤثر دانست و دربارهٔ خودداری از تکرار نقشهای مشابه توضیح داد. منبع ۲ زندگینامه.
- تجربهٔ اجرا و آخرین مجموعه
- اجرای «ماه عسل» در ۱۳۸۹ و بازی در «آرام میگیریم» به کارگردانی روحالله سهرابی در ۱۳۹۵؛ مجموعهٔ دوم، آخرین سریال او معرفی شده است. منابع ۱ و ۵ زندگینامه.
- یادگار حرفهای در روایت نزدیکان
- آوا جوهرچی از علاقهٔ پدرش به بازیگری و علی جوهرچی از تأکید او بر درست انجامدادن کار سخن گفتهاند. این توصیفها به خانواده منسوباند. منبع ۳ زندگینامه.
Aile ağacı
چهرهپرداز؛ نسبت و حرفه در معرفی رسمی آیفیلم تأیید شده است. منبع ۱ زندگینامه.
دختر حسن جوهرچی؛ حضور و سخنان او در برنامهٔ فرمول یک در گزارش ایسنا، بازنشر رخ، آمده است. منبع ۳ زندگینامه.
پسر حسن جوهرچی؛ نسبت در گزارش برنامهٔ فرمول یک و سخنان مستقیم او تأیید شده است. منبع ۳ زندگینامه.

