محراب شاهرخی

Bir hayatın vakarı

محراب شاهرخی

3 Şubat 1944—1 Şubat 1993

Doğum yeri: سربندر، استان خوزستان، ایران, Vefat yeri: تهران، ایران

Mezar yeri adresi: بهشت زهرا, تهران, Bölüm ۲۰

Cenazemi görünce “ayrılık, ayrılık” deme;

o an benim için kavuşma ve buluşma anıdır.

— Mevlânâ
1 / 3

Biyografi

محراب شاهرخی از چهره‌های ماندگار فوتبال ایران بود؛ مدافعی پرانرژی با شوت‌های سنگین که هواداران او را با لقب «بمب‌افکن سیاه» می‌شناختند. نام او در خاطره فوتبال‌دوستان با شاهین، پرسپولیس و نخستین قهرمانی ایران در جام ملت‌های آسیا گره خورده است.

از خوزستان تا پیراهن تیم ملی

شاهرخی در سال ۱۳۲۲ خورشیدی در سربندر خوزستان به دنیا آمد. فوتبال را در نوجوانی در «کلوپ شنای اهواز» و در کنار هم‌نسلانش، ناظم گنجاپور و اکبر افتخاری، دنبال کرد. استعدادش راه او را به تهران و باشگاه شاهین باز کرد و در سال ۱۳۴۲ به تیم ملی ایران رسید.

در ۱۲ مهر ۱۳۴۲، در دیدار مقدماتی المپیک توکیو برابر پاکستان، نخستین گل ایران را به ثمر رساند و در مسیر صعود تیم ملی نقش داشت؛ اما به دنبال اختلاف میان باشگاه شاهین و مسئولان فوتبال، در فهرست اعزامی به المپیک ۱۹۶۴ حضور نیافت. چهار سال بعد، عضو تیم ملی قهرمان جام ملت‌های آسیا ۱۹۶۸ بود و در مسابقات این دوره در ترکیب اصلی بازی کرد.

روزهای باشگاهی و افتخارات

او در دوران بازی برای تیم‌های شاهین، دارایی، پیکان، پرسپولیس و شهباز به میدان رفت. با پیکان در سال ۱۳۴۸ قهرمان ایران شد و دو عنوان قهرمانی جام تخت جمشید را نیز با پرسپولیس تجربه کرد. شاهرخی در دو سمت خط دفاع بازی می‌کرد و گاهی در خط میانی به کار گرفته می‌شد. نفوذهای مؤثر، ارسال توپ و شوت‌های قدرتمند از ویژگی‌های فنی او بود.

در کارنامه ملی‌اش، افزون بر قهرمانی جام ملت‌های آسیا، قهرمانی جام عمران منطقه‌ای ۱۹۶۵ و عنوان نایب‌قهرمانی جام بین‌المللی دوستی ۱۹۶۸ نیز ثبت شده است.

مربیگری و حضور در سینما

شاهرخی پس از دوران بازی، روی نیمکت مربیگری نشست. از سال ۱۳۵۶ تا زمستان ۱۳۶۰ هدایت پرسپولیس را بر عهده داشت و در سال ۱۳۶۳ برای مدتی سرمربی شاهین شد. او در کنار فوتبال، حضور در سینما را نیز تجربه کرد و در فیلم «علف‌های هرز» به کارگردانی فرزان دلجو به ایفای نقش پرداخت.

مردی در یاد هم‌نسلانش

دوستان و هم‌دوره‌ای‌های او از منش گرم، گشاده‌دستی و مهمان‌نوازی‌اش یاد کرده‌اند؛ همایون بهزادی از او به نیکی و با عنوان «عمو محراب» سخن گفته است. گزارش‌های تاریخی همچنین از علاقه شاهرخی به مطالعه، زبان انگلیسی و نوشتن خاطرات روزانه حکایت دارند؛ بخش‌هایی کمتر شناخته‌شده از زندگی مردی که بیرون از زمین فوتبال نیز دنیای خود را داشت.

محراب شاهرخی در ۱۲ بهمن ۱۳۷۱ در تهران، بر اثر سکته مغزی درگذشت و در قطعه ۲۰ بهشت زهرا، در جوار آرامگاه پرویز دهداری، به خاک سپرده شد. از او نه‌فقط جام‌ها و بازی‌ها، بلکه خاطره نسلی از فوتبال ایران و نامی صمیمی در میان هم‌تیمی‌ها بر جای مانده است.

افتخارات شاخص

  • قهرمانی جام ملت‌های آسیا ۱۹۶۸ همراه تیم ملی ایران

  • قهرمانی جام عمران منطقه‌ای ۱۹۶۵ همراه تیم ملی

  • نایب‌قهرمانی جام بین‌المللی دوستی ۱۹۶۸

  • قهرمانی باشگاهی با پیکان در سال ۱۳۴۸

  • دو قهرمانی جام تخت جمشید با پرسپولیس

منابع و مطالعه بیشتر

گزارش تاریخی رادیو فردا | کارنامه در ترانسفرمارکت | دانشنامه ویکیجو | گزارش تاریخی محل آرامگاه

منابع

Daha fazla bilgi

لقب مشهور
بمب‌افکن سیاه
حرفه
فوتبالیست و مربی فوتبال
پست بازی
مدافع راست و چپ؛ در برخی مسابقات هافبک
تیم‌های شاخص
شاهین، دارایی، پیکان، پرسپولیس و شهباز
علت درگذشت
سکته مغزی
خاطره‌نویسی
او وقایع روزانه سفرها و تجربه‌های فوتبالی خود را در دفتر خاطرات ثبت می‌کرد
ویژگی‌های شخصیتی
دست‌ودل‌باز و مهمان‌نواز
فیلم شناخته‌شده با حضور او
«علف‌های هرز»، ساخته فرزان دلجو
روایت‌های زادگاه
دانشنامهٔ ویکی‌جو زادگاه را اهواز ثبت کرده است. در روایت فارسی‌آی‌دی، زادگاه سربندر در خوزستان آمده است.
Aile soy ağacı
مونا شاهرخیKız
Anma sayfası oluştur
محراب شاهرخی için anma sayfası | QR LIFE