ماکان نصیری
ماکان نصیری anısına

ماکان نصیری

28 Şubat 2019 — 28 Şubat 2026

Gözlerden uzak olsan da hatıranın ışığı günlerin ruhunda yaşamaya devam ediyor.

Doğum yeri: میناب، استان هرمزگان · Vefat yeri: میناب، استان هرمزگان

Mezar yeri adresi: دانش اموزان میناب · میناب، استان هرمزگان

Fotoğraf albümü
05

Biyografi

ماکان نصیری؛ هفت سال زندگی در میناب

در روایت خانوادهٔ ماکان نصیری، یک ژاکت آبی هست، چند دفتر و کتاب مدرسه و خاطرهٔ پسری که ورزش را دوست داشت. ماکان در ۹ اسفند ۱۳۹۷ به دنیا آمد و کوچک‌ترین فرزند از چهار فرزند خانواده بود. در مینابِ هرمزگان بزرگ شد و وقتی به کلاس اول رفت، تازه داشت سال‌های مدرسه‌اش را شروع می‌کرد. از کودکی او آنچه به یادگار مانده، به ما اجازه می‌دهد برای لحظه‌ای به زندگی‌اش پیش از حادثه نگاه کنیم؛ به روزهایی که مدرسه و تمرین ژیمناستیک بخش‌هایی از یک هفتهٔ عادی بودند.

خانه، خانواده و نخستین سال مدرسه

پدر و مادرش، سیروس و آسیه، در گفت‌وگو با خبرنگاران از او و روزهایی که گذشت سخن گفته‌اند. ماکان یک سال پیش‌دبستانی را گذرانده بود و برای سال تحصیلی بعد در کلاس اول دبستان شجرهٔ طیبه نام‌نویسی کرد. راه مدرسه برای خانواده آشنا بود. مانیا، خواهر ماکان، پیش‌تر سه سال در همان مدرسه درس خوانده بود. آن سال مانیا به مدرسه‌ای دیگر رفته بود و مصطفی، برادر ماکان، نیز در مدرسه‌ای جداگانه درس می‌خواند. ماکان که کوچک‌تر بود، تازه فرصت پیدا کرده بود تجربهٔ خودش را از مدرسه بسازد.

دربارهٔ روزهای پیش از کلاس اول، خاطرات عمومی اندکی منتشر شده است. همین چند جزئیات تصویر روشنی از آغاز زندگی مدرسه‌ای او به دست می‌دهد: یک سال پیش‌دبستانی، ثبت‌نام در مدرسه‌ای که خواهرش می‌شناخت، و دفترهایی که بعدها خانواده در میان وسایل مدرسه پیدا کردند. برای دانش‌آموز کلاس اول، یک دفتر می‌تواند جای نخستین تمرین‌های خواندن و نوشتن باشد. برای خانواده‌ای که منتظر برگشتن فرزندش بود، همان دفترها یادگار روزهایی شدند که ماکان به کلاس می‌رفت.

علاقه به ورزش و ژیمناستیک

پدر ماکان از علاقهٔ او به ورزش گفته است. او در کلاس‌های ژیمناستیک شرکت می‌کرد. فدراسیون ژیمناستیک نیز پس از حمله، نامش را در میان کودکانی آورد که در این رشته فعالیت داشتند. در صفحهٔ یادبودش، این بخش از زندگی او به همان اندازه ارزش دارد که تاریخ‌ها. او کودکی بود که برای یاد گرفتن حرکت‌های تازه به تمرین می‌رفت و هنوز وقت زیادی پیش رو داشت تا بفهمد کدام ورزش و کدام راه را بیشتر دوست دارد.

صبح ۹ اسفند ۱۴۰۴

ماکان آن روز، در هفتمین سالروز تولدش، به مدرسه رفت. در روایت‌های خانواده از ژاکت آبی‌اش یاد شده است. آسیه در گفت‌وگویی توضیح داد که پیش از حمله، ماندانا سالاری، معلم کلاس اول، تلفنی از او خواست برای بردن ماکان به مدرسه بیاید. او با رانندهٔ سرویس تماس گرفت. پس از شنیدن صدای انفجار، آسیه و همسرش به‌طرف مدرسه رفتند. به روایت مادر، وقتی دیگر با خودرو نمی‌شد جلو رفت، بقیهٔ راه را پیاده طی کردند. مصطفی هم در مدرسهٔ خودش از خبر باخبر شد و خواست به دنبال برادرش برود.

مدرسهٔ شجرهٔ طیبه در آن روز هدف حمله قرار گرفت. ماکان از کودکانی بود که دیگر به خانه برنگشتند. خانواده بعدها خبر از دست رفتن معلمش، ماندانا سالاری، را هم شنیدند. برای بازماندگان، شرح آن روز از چند تماس و چند راه نیمه‌تمام ساخته می‌شود. پدر و مادری که خودشان را به مدرسه می‌رساندند، برادری که می‌خواست از کلاس بیرون برود و معلمی که پیش از حادثه برای بازگرداندن شاگردش به خانه تماس گرفته بود.

روزهای جست‌وجو و ژاکت آبی

جست‌وجوی خانواده و نزدیکان در روزهای بعد ادامه پیدا کرد. به گفتهٔ مادر، چند روز پس از حادثه پلیور ماکان پیدا شد و کتاب‌ها و دفترهایش هم به خانواده رسید. پیکرش در جست‌وجوها و بررسی‌های بعدی شناسایی نشد. گزارش‌های منتشرشده از ژاکت آبی او به‌عنوان یکی از یادگارهای آن روز نام برده‌اند. این لباس در خاطرهٔ عمومی به نام ماکان گره خورد، چون چیزی از زندگی روزمرهٔ پسری را به یاد می‌آورد که صبح لباسش را پوشید و برای کلاس از خانه بیرون رفت.

در مراسم یادبود میناب، مانیا متنی برای برادرش خواند. برای ماکان قبری نمادین در نظر گرفته شد. جای خالی او برای خانواده با پایان مراسم از میان نرفت. خاطره‌اش در اشیای کوچکی که از مدرسه برگشتند، در روایت پدر و مادر و در صدای خواهری که برایش نوشت، باقی ماند.

آنچه از ماکان به یاد می‌ماند

بعدها فدراسیون ورزش‌های جانبازان و توان‌یابان، کاروان پاراوزنه‌برداری اعزامی به مسابقات آزاد الجزایر را به یاد ماکان نام‌گذاری کرد. مستند «هنوز» نیز به سرگذشت او و محمدطاها جعفری، یکی دیگر از دانش‌آموزان مدرسه، پرداخت. این یادبودها نام ماکان را بیرون از میناب هم زنده نگه داشتند. در میان همهٔ گزارش‌ها، شاید ساده‌ترین تصویر از او همان دانش‌آموز کلاس اول باشد که ورزش را دوست داشت. او هفت سال زندگی کرد و شایسته بود سال‌های بیشتری برای یاد گرفتن، بازی کردن و انتخاب آینده‌اش داشته باشد.

منابع

Aile ağacı

سیروس نصیریBaba
اسیهAnne

Daha fazla bilgi

علت مرگ
حملهٔ هوایی آمریکا با موشک کروز تاماهاک به مدرسهٔ ابتدایی شجرهٔ طیبه
شناخته‌شده
جاویدالاثر مدرسهٔ ابتدایی شجرهٔ طیبهٔ میناب که بقایای پیکرش پس از اصابت موشک کروز آمریکایی تاماهاک بی‌جی‌ام به مدرسه، پیدا نشد
علایق
موسیقی، فیلم، بازی
سرگرمی موردعلاقه
وقت‌گذروندن با دوستان
ویژگی شخصیتی
خاص، باحال و متفاوت
حقیقت جالب
ماکان همیشه یه چیزی برای غافلگیر کردن بقیه داره.
ویژگی خاص
سبک و شخصیت مخصوص خودش رو داره.
سرنوشت
شهادت در حمله موشکی امریکا
اصالت
خمینی شهر اصفهان
علاقه
ژیمناستیک و ورزش
Anma sayfası oluştur
ماکان نصیری için anma sayfası | QR LIFE