
پرویز پورحسینی
11 Eylül 1941—27 Kasım 2020
Doğum yeri: تهران، ایران•Vefat yeri: تهران، ایران
Bazı insanlar, yokluklarında bile başkalarının hayatında sessiz bir varlık olarak kalır.
Daha fazla bilgi
- آموزش و مهارت
- دانشآموختهٔ هنرهای نمایشی دانشگاه تهران؛ آغاز آموزش بازیگری در ۱۳۳۹ و همکاری با گروه پاسارگاد و کارگاه نمایش. منابع ۱ و ۲ زندگینامه.
- کارنامه و افتخار
- باشو غریبهٔ کوچک، طلسم، کشتی آنجلیکا، کمالالملک، مریم مقدس و شب دهم؛ دیپلم افتخار نوزدهمین جشنوارهٔ فجر برای مریم مقدس. منابع ۱ و ۳ زندگینامه.
- علاقهٔ بیانشده
- علاقه به کتابخوانی از دوران کار در صحافی و مطالعهٔ ویکتور هوگو، بر پایهٔ گفتوگوی بازنشرشده در منظوم. منبع ۲ زندگینامه.
Biyografi
این متن، بازنویسی روایی بر اساس منابع است و نقلقول مستقیم یا نوشته شخصی فرد نیست.
آشنایی من با کتاب، تنها از کلاس درس شروع نشد. در کودکی در صحافی کار میکردم و کتابها و مجلههایی که از زیر دستم میگذشتند، فرصتی برای خواندن فراهم میکردند. در گفتوگویی از تأثیر این تجربه و مطالعهٔ آثار ویکتور هوگو بر علاقهام به ادبیات گفتهام. این علاقه، پیش از آموزش رسمی بازیگری در زندگی من شکل گرفته بود.
آموزش بازیگری را در سال ۱۳۳۹ در کلاسهای هنرهای دراماتیک آغاز کردم. سال بعد در نمایش تلویزیونی «مرد گل به دهن» به کارگردانی حمید سمندریان بازی کردم. دانشآموختهٔ هنرهای نمایشی دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران بودم و با گروه پاسارگاد همکاری داشتم. شروع کارم در نمایش را باید در کنار مسیر بعدی سینما و تلویزیون دید.
در تئاتر با کارگردانانی چون پیتر بروک، آربی آوانسیان، حمید سمندریان، بهرام بیضایی و علی رفیعی همکاری کردم. «اورگاست» از تجربههای کار با بروک بود. حضور در کارگاه نمایش نیز بخشی از مسیر حرفهایام شد. این همکاریها به دورهها و شیوههای متفاوت اجرای نمایش مربوط بودند و کارنامهٔ مرا به نقشهای تصویری محدود نمیکردند.
در سینما، «باشو غریبهٔ کوچک»، «طلسم»، «کشتی آنجلیکا»، «کمالالملک» و «روز فرشته» از آثاری هستند که در آنها حضور داشتم. در تلویزیون نیز «روزی روزگاری»، «شب دهم»، «مریم مقدس»، «مختارنامه» و «میکائیل» بخشی از کارنامهام شدند. برای ایفای نقش در «مریم مقدس»، در نوزدهمین جشنوارهٔ فیلم فجر دیپلم افتخار گرفتم؛ عنوان این تقدیر با سیمرغ بلورین یکسان نیست.
کار در تصویر تا سالهای پایانی ادامه داشت؛ از «دوران عاشقی» و «قاتل اهلی» تا مجموعههایی مانند «گمشدگان» و «بچه مهندس». برای مرور زندگی حرفهای من، این آثار را میتوان کنار تجربههای نمایشی و گفتوگوهای ثبتشده گذاشت. علاقه به مطالعه و سالهای آموزش، بخشی مستند از مسیری است که پشت نقشها قرار دارد.
منابع بررسیشده
۱. آیفیلم، معرفی «پرویز پورحسینی» — تاریخها، آموزش، آغاز فعالیت، گروه پاسارگاد، نقشها و دیپلم افتخار:
https://fa.ifilmtv.ir/Artist/Content/2337
۲. منظوم، «پرویز پورحسینی؛ بیوگرافی و آثار» — گفتوگوی بازنشرشده دربارهٔ صحافی، کتابخوانی، ویکتور هوگو و همکاری نمایشی:
https://www.manzoom.ir/name/nm6894031/پرویز-پورحسینی
۳. آیفیلم، «یادی از پرویز پورحسینی به بهانه پخش گمشدگان»، ۲۶ تیر ۱۴۰۰ — همکاریها و آثار سالهای بعد:
https://www.ifilmtv.ir/News/Content/86263/
۴. تصویر: مجید حقدوست، خبرگزاری مهر، ۲۲ آوریل ۲۰۱۷؛ نسخهٔ برشخوردهٔ موجود در کامنز، CC BY 4.0؛ در این صفحه تغییری داده نشده:
https://commons.wikimedia.org/wiki/File:1828481-parviz_pour_hoseini.jpg
https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/
۵. موسیقی: پرلود ۴ شوپن، Porticodoro / SmartCGArt، CC BY 3.0؛ اجرای پرویز پورحسینی نیست:
https://commons.wikimedia.org/wiki/File:FChopinPreludeOp28n4.OGG

